W rankingu zostaliśmy sklasyfikowani jako kraj znajdujący się w stanie przejściowym pomiędzy gospodarkami opierającymi swój rozwój na poprawie efektywności a tymi, które są napędzane przez innowacje. Już trzeci rok z rzędu nasz kraj spada w rankingu o jedną pozycję, zajmując obecnie 43. miejsce na świecie – z wynikiem utrzymującym się od kilku lat na poziomie 4,5 pkt (na 7 możliwych do uzyskania). Wyżej od nas są m.in. Czechy, Estonia, Słowacja czy Słowenia.
Polska gospodarka wciąż opiera się na prostych czynnikach rozwoju. Naszą największą przewagą konkurencyjną okazuje się sam rozmiar rynku wewnętrznego, czyli po prostu to, że jesteśmy stosunkowo dużym europejskim krajem. W większości pozostałych aspektów wyraźnie odstajemy od wysoko rozwiniętych części świata. Jak czytamy w raporcie, największymi barierami dla rozwoju gospodarczego naszego kraju są zbyt skomplikowane regulacje podatkowe, anachroniczne prawo pracy, niewydolna i wroga wobec obywateli oraz przedsiębiorców administracja publiczna, a także wysokie stawki podatkowe. Pracodawcy RP wskazywali na wszystkie te problemy już od wielu lat. Polska byłaby teraz w znacznie lepszej sytuacji, gdyby nasze postulaty zostały wzięte wtedy pod uwagę.
Najgorzej wypadamy pod względem innowacyjności gospodarki, co nie wróży zbyt dobrze na przyszłość. Polska nie będzie mogła zbyt długo upatrywać źródła swojej konkurencyjności w niskich cenach, gdyż państwa z innych części świata coraz skuteczniej potrafią się z nami na nie licytować. W warunkach malejącej z roku na rok – z przyczyn demograficznych – liczby osób w wieku produkcyjnym wzrost PKB w coraz większym stopniu będzie musiał wynikać ze wzrostu wydajności pracy, a nie z prostego rozszerzania skali działalności i zwiększania poziomu zatrudnienia. Struktura i sposób funkcjonowania polskiej gospodarki muszą coraz bardziej upodabniać się do tych, jakie widzimy w krajach Zachodu. Właśnie teraz jest czas na podjęcie niezbędnych działań w tym kierunku. W miarę dalszego osłabiania pozycji konkurencyjnej Polski oraz wyczerpywania jej potencjału rozwojowego – dokonanie tych przemian może stawać się coraz trudniejsze.
Łukasz Kozłowski, ekspert Pracodawców RP
]]>
Warto pamiętać o tym, że jeszcze pod koniec ubiegłego roku nasz kraj plasował się – wśród 28 krajów Unii Europejskiej – dopiero na 9. pozycji pod względem kwartalnego wzrostu PKB. Z drugiej strony polepszenie tego wyniku było efektem nie tylko dalszego przyspieszania polskiej gospodarki, lecz także spowolnienia wzrostu w innych krajach należących do Wspólnoty. W IV kwartale 2013 r. Szwecja, Czechy i Rumunia rozwijały się w tempie 1,5-1,7 proc. kwartał do kwartału, a więc wyższym niż Polska w następnym okresie.
Dane Eurostatu potwierdzają to, że ożywienie gospodarcze w naszym kraju było dotąd relatywnie silne. Skłonność do konsumpcji w gospodarstwach domowych – dysponujących coraz większymi realnymi dochodami – stale rośnie, co znajduje swoje odzwierciedlenie w wynikach sprzedaży detalicznej. Wzrasta popyt na dobra i usługi oferowane przez polskich przedsiębiorców, którzy mają coraz więcej zamówień. Skłania to firmy do rozszerzania skali swojej działalności, a co za tym idzie – do otwierania kolejnych projektów inwestycyjnych oraz zatrudniania pracowników. W konsekwencji w ostatnim czasie stopa bezrobocia rejestrowanego spadała w tempie aż 0,5 pkt proc. miesięcznie.
Dobre wyniki polskiej gospodarki w minionym kwartale bez wątpienia dają powody do zadowolenia. Niestety istnieją coraz silniejsze sygnały wskazujące na to, że w najbliższych miesiącach Polsce nie uda się utrzymać pozycji lidera wzrostu. Od lutego do maja wskaźnik PMI spadł bowiem z – bliskiego historycznym rekordom – poziomu 55,9 pkt do zaledwie 50,8 pkt. Świadczy to o grożącym nam zastoju w przemyśle. Ponadto polski eksport po raz pierwszy od roku zmaga się ze spadkiem liczby zamówień. Mając to wszystko na uwadze, wydaje się, że spowolnienie tempa wzrostu PKB w II kwartale staje się realnym zagrożeniem. Tym bardziej powinno to motywować rządzących do znoszenia zbędnych barier prawnych i administracyjnych, ograniczających rozwój naszych przedsiębiorstw. Jedynie w ten sposób możemy utrwalić pozycję Polski jako lidera pod względem dynamiki wzrostu gospodarczego w Europie.
Łukasz Kozłowski, ekspert Pracodawców RP
***
Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej reprezentują 10 000 firm, zatrudniających ok. 5 mln pracowników. Organizacja, która powstała w listopadzie 1989 roku, działa w obszarach związanych z rozwojem przedsiębiorczości, wzrostem gospodarczym kraju i kwestiami społecznymi, w tym dotyczącymi ubezpieczeń społecznych, rynku i prawa pracy. Pracodawcy RP podejmują inicjatywy na rzecz przedsiębiorczości, innowacyjności, wykorzystania nauki do potrzeb gospodarki, a także w obszarze stanowienia prawa. Są obecni w pracach Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych. Organizacja jest członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (organu doradczego instytucji Unii Europejskiej). Prezydentem Pracodawców RP jest dr Andrzej Malinowski.
]]>