Testament posiadający moc prawną to taki, który spełnia kilka kwestii:
Autor testamentu może go w dowolnej chwili zmienić, przy czym aż do śmierci tej osoby jest to dokument bezwartościowy i nieniosący za sobą skutków prawnych.
Testament według Kodeksu cywilnego jest jedyną formą rozporządzania majątkiem własnym po śmierci. W praktyce oznacza to, że nie mamy innej możliwości wskazania spadkobiercy, czyli przekazania spadku. Warto pamiętać o tym, że istnieje także dyspozycja w banku w przypadku śmierci, ale jest to kwestia bardzo ograniczona. Na podstawie tego dokumentu stwierdza się dziedziczenie, co także jest związane z prawem spadkowym. Stwierdzenie nabycia spadku wiąże się z określeniem, kto nabył prawo do spadku po danym spadkodawcy. Sąd w drodze spadku stwierdza zatem i wskazuje krąg podmiotów uprawnionych do dziedziczenia.
Z prawe spadkowym wiąże się również pojęcie wydziedziczenia, co jest rozumiane jako wyłączenie członków najbliższej rodziny od dziedziczenia. Najprościej rzecz ujmując, jest to sytuacja, w której osoba uprawniona do otrzymania zachowku zostaje pozbawiona możliwości jego otrzymania przez spadkodawcę. Przepisy prawne wskazują, że wydziedziczyć można tylko osoby, które posiadają prawo do zachowku. Są to:
Kodeks cywilny określa, w jakich przypadkach można pozbawić te osoby zachowku. Dotyczy to głównie postępowania wbrew woli spadkodawcy oraz w sprzeczny sposób z zasadami zachowania społecznego. Ponadto, te kwestie odnoszą się także do nie dopełniania obowiązków rodzinnych lub dopuszczenia się umyślnego przestępstwa przeciw życiu, wolności lub zdrowiu osoby sporządzającej testament lub jego bliskich.
Zachowek to określony kwotowo ułamek wartości udziału spadkowego, jaki przypada danej osobie w przypadku ustawowego dziedziczenia. Uprawniona osoba nie ma możliwości skorzystania z roszczeń o wydanie jakiejś rzeczy zaliczanej do spadku ani przeniesienia składnika majątku. W tym przypadku prawo jasno wskazuje, że osoba uprawniona do zachowku może domagać się jedynie zapłaty na jej rzecz danej kwoty pieniężnej, która stanowi ułamek wartości udziału spadkowego (przysługujący w dziedziczeniu ustawowym). Warto podkreślić, że instytucja zachowku ma za zadanie chronić interesy osób najbliższych dla spadkodawcy.
Podsumowując, warto stwierdzić, że sporządzenie testamentu jest niezwykle istotne i pozwala zabezpieczyć najbliższe osoby w przypadku śmierci.
]]>
Podstawa jest by nie mylić sporządzania testamentu z aktem ostatniej woli. To dokument rozrządzający nasz majątek na wypadek śmierci. O napisaniu go powinna pomyśleć każda osoba mająca pełną zdolność prawną i posiadająca jakikolwiek majątek. W przypadku braku testamentu postępowanie spadkowe następuje według dziedziczenia ustawowego.
Najczęściej sporządzanie testamenty nazywamy zwykłymi i wyróżniamy ich dwa rodzaje. Testament własnoręczny nie musi być spisywany przez notariusza. Można wykonać go w domu, pamiętając o podstawowych zasadach. Przede wszystkim musi być napisany własnoręcznie, opatrzony datą i zatwierdzony pełnym podpisem. Wadą tego rodzaju testamentu jest to, że często są one podważane przez spadkobierców ustawowych w nim nie ujętych. Są to próby wykazania nieautentyczności lub działania spadkodawcy pod przymusem.
Największą zaletą jest jego niepodważalność. Dany akt notarialny przechowywany jest u notariusza przez 10 lat, a następnie przekazywany jest do Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego. Spadkodawca i osoby przez niego uprawnione dostają kopie dokumentu. Dzięki takiemu rozwiązaniu testament nie zginie i będzie objęty tajemnicą do chwili śmierci testatora. Dodatkową zaletą jest możliwość ujęcia w dokumencie zapisu windykacyjnego, dzięki któremu majątek zostanie podzielony między spadkobierców nie tylko na części, a na konkretne jego składniki.
W przypadku sporządzenia testamentu majątek zostanie przekazany jedynie osobom, które zostały w nim zawarte, zatem zmienia on ustawowy porządek dziedziczenia, który nastąpiłby w przypadku braku zapisu spadkodawcy. Spadkobiercom ustawowym pominiętym w testamencie należy się zachowek. Jest to prawo do pieniężnej rekompensaty dla najbliższych za nieujęcie w testamencie i nie wyposażenie w inny sposób.
Każdy spadkobierca może zarówno spadek przyjąć jak i go odrzucić. Oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku należy złożyć w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkodawca dowiedział się o powołaniu do spadku i nie może być ono odwoływane. Nie przyjęcie spadku prowadzi do wejścia na miejsce danego spadkobiercy kolejnych osób ustawowych bądź zawartych w testamencie spadkobierców rezerwowych.
Źródło: Kancelaria EA
]]>