07.04. godz. 18.00

Duża Scena

Teatru Żydowskiego w Warszawie

Zapraszamy Państwa na bal na Gnojnej – wyjątkową okazję do wysłuchania szlagierów: „U cioci na imieninach”, „Czy tutaj mieszka panna Agnieszka?”, „Umówiłem się z nią na dziewiątą”, „Ta mała piła dziś”. To wszystko przeplatane skeczami w stylu kabaretu „Qui Pro Quo”. Na scenie będzie można zobaczyć również „Zośkę wariatkę” pióra Juliana Tuwima.

Scenariusz: Szymon Szurmiej, Ryszard Marek Groński

Reżyseria: Szymon Szurmiej

Scenografia: Ewa Łaniecka

Kostiumy: Marta Grudzińska

Kierownictwo muzyczne: Teresa Wrońska

Aranżacja: Michał Lamża

Choreografia: Tadeusz Wiśniewski

Asystent reżysera: Ewa Greś

Obsada:

Liliana Cercel, Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Ewa Greś, Mariola Kuźnik, Beata Łapuk, Małgorzata Majewska, Sylwia Najah, Joanna Przybyłowska, Izabella Rzeszowska, Monika Soszka, Barbara Szeliga, Alina Świdowska, Małgorzata Trybalska, Roksana Vikaluk, Ernestyna Winnicka, Marcin Błaszak, Piotr Chomik, Genady Iskhakov, Ryszard Kluge, Grzegorz Kulikowski, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Piotr Sierecki, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Wojciech Wiliński, Maciej Winkler, Piotr Wiszniowski.

Premiera: 29 kwietnia 2011

Czas trwania:1h 30 min (z przerwą)

Język spektaklu: polski

Bilety: 50 – 60zł, rezerwacja biletów pod numerem (+48 22) 850 56 56 i online

http://www.teatr-zydowski.art.pl/

Fanpage na Facebooku:

http://www.facebook.com/TeatrZydowskiimEsteryRacheliiIdyKaminskich

Teatr Żydowski

Plac Grzybowski 12/16
00-104 Warszawa

PR
AF

MAŁA SCENA

Bilety: 30 – 80 zł (bilet ulgowy – minus 10 zł od ceny biletu), rezerwacja biletów w Biurze Obsługi Widza pod numerem (22) 8506450, (22) 8506451 i online http://www.teatr-zydowski.art.pl/

Kasa biletowa czynna: pn.-pt.: 11.00-14.00 oraz 15.00-18.00; sob.: 12.30-19.00; nd.: 14.30-18.00. Telefon do kasy: 22 850 56 56.

Spektakle wystawiane są w języku polskim poza „Między dniem a nocą. Dybuk” granym w jidysz (spektakl tłumaczony jest symultanicznie przez słuchawki na język polski).

Opisy spektakli i wydarzeń Teatru Żydowskiego:

Opowieści chasydów

reż. Elżbieta Protakiewicz

                                                        2.10. i 09.10. godz. 19.00

Widowisko słowno-muzyczne na motywach opowieści Midrasze i Podań chasydzkich. W sobotę o zmierzchu odbywa się trzecie posiadywanie szabatowe. Zbierają się uczeni, magowie, kaznodzieje, cadykowie, by snuć swoje opowieści i przypowieści. Przedstawienie jest ubarwione piosenkami, korespondującymi z tematem rozmów. Jest też tradycyjna kabała, inna w każdym spotkaniu z widzami, bardzo osobista. Kabały są przekazywane widzom przez mężczyzn, zaś jabłka, jako symbol wiedzy, to poczęstunek dla widzów od gospodyni. Z każdej przypowieści wynika ponadczasowa przestroga, a nade wszystko wskazówka, jak żyć…

Scenariusz i reżyseria: Elżbieta Protakiewicz

Opracowanie muzyczne: Mirosław Kuźniak

Scenografia: Marta Grudzińska

Światło i multimedia: Wojciech Lubertowicz

Obsada:

Dow Ber z Międzyrzecza: Henryk Rajfer

Pinchas z Korca: Mikołaj Müller

Zeew Wolf ze Zbaraża: Marek Węglarski

Icchak z Warki: Wojciech Wiliński

Gospodyni: Alina Świdowska

Syn młodszy: Dawid Szurmiej

Syn starszy: Jerzy Walczak

Czas trwania: 1h (bez przerwy)

Bilety: 40zł

Akacje i cynamon

reż. Joanna Grabowiecka

03.10. i 04.10. godz. 19.00

Zapraszamy na godzinę 19:00 na małą scenę teatru na spektakl na podstawie korespondencji i prozy Brunona Schulza, Zofii Nałkowskiej, Debory Vogel, Józefiny Szelińskiej, Romany Halpern, Anny Płockier oraz książki „Regiony wielkiej herezji” Jerzego Ficowskiego.

W twórczości Brunona Schulza kobiety pełnią rolę fetysza. W życiu jednak artysta traktował je z najwyższą powagą. Były dla Schulza partnerkami dialogu na temat sztuki, inspirowały go, a wreszcie dawały mu wsparcie psychiczne. Tragiczne dzieje Historii sprawiły, że większość z nich podzieliła jego los ginąc podczas II wojny światowej, a te, które przeżyły nigdy nie pogodziły się z jego nieobecnością płacąc za to cenę samotności i wyobcowania. Cudem ocalała z wojennej pożogi korespondencja, osobiste relacje oraz fragmenty twórczości Schulza, dają szansę, by na ich podstawie zrekonstruować biografie i sylwetki kobiet wybitnych: utalentowanych, odważnych, wrażliwych, a które z racji przedwczesnej śmierci lub świadomego wyboru zostały skazane na zapomnienie. Poznając je, mamy szansę zbliżyć się do fenomenu, jakim był autor „Sklepów cynamonowych”, człowiek skomplikowany, pełen sprzeczności, po mistrzowsku żonglujący słowem i emocją.
Spektakl „Akacje i cynamon. Montaże” można określić jako „kadysz”, formę modlitwy nad symbolicznym grobem Schulza, który do dziś pozostaje nieznany.

Bilety: 30 zł
W 2012 r. przypada 120. rocznica urodzin Brunona Schulza i 70. rocznica jego tragicznej śmierci w listopadzie 1942 r. Senat ogłosił listopad 2012 r. Miesiącem Brunona Schulza.

Księga raju

reż. Piotr Cieplak

05.10. i 06.10. godz. 19.00, 07.10. godz. 18.00

Żydowska legenda głosi że każda dusza zanim wstąpi w ludzkie ciało przebywa w raju. Przed zejściem na ziemię zostaje pozbawiona rajskich wspomnień przez jednego z aniołów. Piotr Cieplak – autor adaptacji i reżyser – w swoim przedstawieniu opowiada o człowieku, którego dusza podstępem trafiła między ludzi, zachowując pamięć o raju.

Dalsza historia jest sentymentalną opowieścią o zderzeniu ludzkich wyobrażeń z rzeczywistością. Jednocześnie jest także próbą odczarowania tradycyjnej wizji raju. W tej sztuce nic nie jest takie jak się spodziewamy.

Adaptacja i reżyseria: Piotr Cieplak
Scenografia: Andrzej Witkowski
Muzyka: Raphael Rogiński i zespół Cukunft
Oprawa muzyczna i efekty dźwiękowe: Paweł Czepułkowski
Konsultacja choreograficzna: Leszek Bzdyl
Asystentki reżysera: Ernestyna Winnicka, Karolina Kirsz

Obsada:

Marcin Błaszak, Kamila Boruta, Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Piotr Chomik, Ewa Greś, Ryszard Kluge, Grzegorz Kulikowski, Mikołaj Miller, Joanna Przybyłowska, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Izabella Rzeszowska, Piotr Sierecki , Monika Soszka, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Wojciech Wiliński, Ernestyna Winnicka, Piotr Wiszniowski, Małgosia Łata i Józio Napiórkowski.

Aktorzy marionetkowi:

Maciej Dużyński, Zuzanna Gaińska, Agnieszka Makowska, Kamila Puciłowska

Czas trwania: 2h 40min (z przerwą)

Bilety: 50-60 zł

Żyć, nie umierać!

reż. Szymon Szurmiej

12.10. i 13.10. godz. 19.00, 14.10. godz. 18.00

Przedstawienie kabaretowo-muzyczne, w którym muzyka, śpiew i taniec przeplatają się ze skeczami, dowcipami i monologami przepełnionymi żydowskim i warszawskim humorem. Spektakl składa się z dwóch części: w pierwszej jesteśmy na przedmieściu Warszawy, w restauracji „Sielanka”, gdzie bawi się polsko-żydowska społeczność, natomiast w drugiej części przenosimy się do kabaretu. Tutaj na estradzie występują gwiazdy, przy stolikach zasiada elegancka, zamożna widownia, a w powietrzu unosi się zapach perfum i cygar. Usłyszymy m.in. teksty Tuwima, Słonimskiego, Jurandota, Gozdawy i Stępnia.

Scenariusz: Ryszard Marek Groński, Szymon Szurmiej

Reżyseria: Szymon Szurmiej

Choreografia: Tadeusz Wiśniewski

Scenografia: Ewa Łaniecka

Kompozycja, aranżacja i kierownictwo muzyczne: Janusz Sent

Obsada: Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Małgorzata Majewska, Sylwia Najah, Karolina Nowakowska, Joanna Przybyłowska, Joanna Rzączyńska, Dorota Salamon, Wanda Siemaszko, Monika Soszka, Barbara Szeliga, Alina Świdowska, Małgorzata Trybalska, Ernestyna Winnicka, Przemysław Cypryański, Rafał Dajbor, Waldemar Gawlik, Adam Malecki, Mikołaj Müller, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Piotr Sierecki, Szymon Szurmiej, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Wojciech Wiliński

Czas trwania: 2h 45min (z przerwą)

Bilety: 50-60 zł

Pieśń nad pieśniami

reż. Maciej Wojtyszko

16.10. godz. 19.00

Monodram według opowiadania Szolema Alejchema. Historia o miłości nieskomplikowanej, co nie znaczy, że łatwej. Opowieść o fascynacji, która po latach okazuje się zagubioną treścią życia. Spektakl jest adaptacją mało znanego opowiadania Szolema Alejchema.

Reżyseria: Maciej Wojtyszko

Muzyka: Jerzy Derfel

Motyw muzyczny: Krzysztof Jakowicz (skrzypce), Andrzej Łukasik (kontrabas)

Obsada:

Jerzy Walczak

Czas trwania: 1h (bez przerwy)

Bilety: 32 zł

Między dniem a nocą. Dybuk

reż. Szymon Szurmiej

19.10. i 20.10. godz. 19.00, 21.10. godz. 18.00

Widowisko na motywach utworów Dybuk oraz Dzień i noc Szymona An-skiego. Najsłynniejsza na świecie literatura żydowska w wersji scenicznej. Poetycki teatr nastrojów z romantyczną historią w tle. Opowieść o miłości silniejszej niż śmierć i przeznaczeniu, przed którym nie ma ucieczki; osadzona w tajemniczej tradycji żydowskiej, pełnej kabały i duchów. Ta wzruszająca opowieść rozgrywa się na granicy dwóch światów.

Dybuk to kamień milowy w dziejach literatury jidysz. Jest tym dla teatru żydowskiego, czym dla polskiego są Dziady.

Nikt wobec niego nie pozostanie obojętnym, a wrażenia ze spektaklu pozostaną w pamięci na długo.

Adaptacja i reżyseria: Szymon Szurmiej

Drugi reżyser: Artur Hofman

Scenografia: Marta Grudzińska

Choreografia: Dorota Furman

Muzyka i opracowanie muzyczne: Teresa Wrońska

Obsada:

Cadyk – Szymon Szurmiej

Reb Sender – Henryk Rajfer

Lea – Joanna Przybyłowska / Monika Soszka

Babcia Lei – Alina Świdowska

Chunon – Piotr Sierecki

Meszuach – Marek Węglarski

Michoel – Waldemar Gawlik

Henoch i Rabin – Rafał Rutowicz

Batlem I – Jerzy Walczak

Batlem II – Adam Malecki, Piotr Wiszniowski

Batlem III – Rafał Dajbor

Sure Bas Toywin – Ernestyna Winnicka

Menasze – Marcin Błaszak

Ojciec Menasze – Grzegorz Kulikowski

Oszer – Dawid Szurmiej

Chasydzi – Grzegorz Grzywacz, Ryszard Kluge, Grzegorz Kulikowski, Konrad Czarkowski, Marcin Kurowski

Żebracy – Ewa Dąbrowska, Halina Dmitrzak, Iwona Pachońska, Jolanta Pankowska, Wanda Siemaszko, Barbara Szeliga, Alicja Grzybowska, Agata Dudek, Paulina Lombarowicz, Magdalena Majsterkiewicz, Ewa Greś, Monika Gruda, Konrad Czarkowski

Czas trwania: 2 h 30 min (z przerwą)

Ilość przerw : 1

Język: Przedstawienie wystawiane jest w języku jidysz i tłumaczone symultanicznie na język polski

Bilety: 40-50 zł

Pół żartem, pół serio

reż. Szymon Szurmiej

26.10. i 27.10. godz. 19.00, 28.10. godz. 18.00

Przedstawienie kabaretowo-muzyczne, oparte na tekstach przedwojennych autorów tej klasy, co Julian Tuwim, Marian Hemar, Jerzy Jurandot, Zdzisław Gozdawa, Wacław Stępień. Przedwojenne teksty mistrzów kabaretu zadziwiają aktualnością. Skecze, dowcipy i anegdoty przeplatają się z muzycznymi szlagierami, rewiowymi i estradowymi, skomponowanymi m.in. przez takie gwiazdy muzyki, jak Jerzy Petersburski, Henryk Wars czy Artur Gold.

Widzom gwarantujemy dobrą zabawę!

Scenariusz i reżyseria: Szymon Szurmiej
Scenografia: Izabela Chełkowska
Choreografia: Mariusz Bach
Kierownictwo muzyczne: Teresa Wrońska
Aranżacja: Michał Lamża, Krystian Segda, Teresa Wrońska

Obsada:

Mariusz Bach, Marcin Błaszak, Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Waldemar Gawlik, Ewa Greś, Genady Iskhakov, Ryszard Kluge, Grzegorz Kulikowski, Mariola Kuźnik, Beata Łapuk, Małgorzata Majewska, Sylwia Najah, Joanna Przybyłowska, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Izabella Rzeszowska, Monika Soszka, Barbara Szeliga, Szymon Szurmiej, Alina Świdowska, Gołda Tencer, Roksana Vykalyuk, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Helena Wilda, Wojciech Wiliński, Ernestyna Winnicka, Piotr Wiszniowski

Zespół muzyczny:

Teresa Wrońska – fortepian
Marek Wroński – skrzypce
Dariusz Falana – klarnet
Krystian Segda – syntezator
Michał Lamża – konbtrabas
Tomasz Dziubiński – perkusja

Czas trwania: 2h 40min (z przerwą)

Bilety: 50-60 zł

Oficjalna strona Teatru Żydowskiego:

http://www.teatr-zydowski.art.pl/

Fanpage na Facebooku:

http://www.facebook.com/TeatrZydowskiimEsteryRacheliiIdyKaminskich

Teatr Żydowski

Plac Grzybowski 12/16
00-104 Warszawa

PR

 Duża Scena

Teatru Żydowskiego w Warszawie

Zapraszamy Państwa na bal na Gnojnej – wyjątkową okazję do wysłuchania szlagierów: „U cioci na imieninach”, „Czy tutaj mieszka panna Agnieszka?”, „Umówiłem się z nią na dziewiątą”, „Ta mała piła dziś”. To wszystko przeplatane skeczami w stylu kabaretu „Qui Pro Quo”. Na scenie będzie można zobaczyć również „Zośkę wariatkę” pióra Juliana Tuwima.

Scenariusz: Szymon Szurmiej, Ryszard Marek Groński

Reżyseria: Szymon Szurmiej

Scenografia: Ewa Łaniecka

Kostiumy: Marta Grudzińska

Kierownictwo muzyczne: Teresa Wrońska

Aranżacja: Michał Lamża

Choreografia: Tadeusz Wiśniewski

Asystent reżysera: Ewa Greś

Obsada:

Liliana Cercel, Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Ewa Greś, Mariola Kuźnik, Beata Łapuk, Małgorzata Majewska, Sylwia Najah, Joanna Przybyłowska, Izabella Rzeszowska, Monika Soszka, Barbara Szeliga, Alina Świdowska, Małgorzata Trybalska, Roksana Vikaluk, Ernestyna Winnicka, Marcin Błaszak, Piotr Chomik, Genady Iskhakov, Ryszard Kluge, Grzegorz Kulikowski, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Piotr Sierecki, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Wojciech Wiliński, Maciej Winkler, Piotr Wiszniowski.

Premiera: 29 kwietnia 2011

Czas trwania:1h 30 min (z przerwą)

Język spektaklu: polski

Bilety: 50 – 60zł, rezerwacja biletów pod numerem (+48 22) 850 56 56 i online

http://www.teatr-zydowski.art.pl/

 Fanpage na Facebooku:

http://www.facebook.com/TeatrZydowskiimEsteryRacheliiIdyKaminskich

Teatr Żydowski

Plac Grzybowski 12/16
00-104 Warszawa

PR

DUŻA SCENA

MAŁA SCENA

Bilety: 30 – 80 zł (bilet ulgowy – minus 10 zł od ceny biletu), rezerwacja biletów w Biurze Obsługi Widza pod numerem (22) 8506450, (22) 8506451 i online http://www.teatr-zydowski.art.pl/

Kasa biletowa czynna: pn.-pt.: 11.00-14.00 oraz 15.00-18.00; sob.: 12.30-19.00; nd.: 14.30-18.00. Telefon do kasy: 22 850 56 56.

Opisy spektakli i wydarzeń Teatru Żydowskiego:

„DLA MNIE BOMBA”

7, 8, 9 września

Przedstawienie kabaretowo-muzyczne przywołujące klimat przedwojennej Warszawy. A w nim – taniec, rewia, piosenki, skecze, żarty, anegdoty oraz hity najlepszych kabaretów.

Przewodnikiem po przedwojennej Warszawie jest stary subiekt, właściciel sklepu z płytami, gazetami i pamiątkami. Barwni goście jego antykwariatu przybliżą nam artystyczno-kawiarniany styl minionej epoki. Błyskotliwe żarty i anegdoty, piosenki wesołe oraz te, nad którymi unosi się lekka nutka nostalgii, przeniosą nas w tamten świat.

Scenariusz i reżyseria: Gołda Tencer

Konsultacja literacka: Ryszard Marek Groński

Scenografia: Izabela Chełkowska

Choreografia: Dorota Furman, Tomasz Tworkowski

Opracowanie muzyczne: Teresa Wrońska

Asystent reżysera: Małgorzata Trybalska

Obsada: Zespół Teatru Żydowskiego

Czas trwania: 2h 35min (z przerwą)

Bilety: 50-60zł

„ACH! ODESSA-MAMA…”

14, 15, 16 września

Musical ukazuje romantyczny świat bandyckiej Mołdawanki na początku XX w. Oparty jest na „błatnych pieśniach”, będących prostą opowieścią o uczuciach, miłości, honorze, zdradzie, zaprawiony siarczystym poczuciem humoru. Powstał na motywach „Zmierzchu” oraz „Opowiadań Odeskich” Izaaka Babla, niedokończonego scenariusza filmowego pt. „Benia Król” i materiałów z archiwum policji carskiej Odessy. Dźwięki muzyki żydowskiej, rosyjskich romansów, rumuńsko-besarabskich rytmów, turecko-kaukaskich brzmień, czy nostalgiczność kozackich pieśni ludowych tworzą oprawę dla odesskiego półświatka.

To był właśnie świat Beni Krzyka – legendarnego bandyty, króla żydowskich złodziei. Świat małych, najwyżej trzypiętrowych domów, podwórek zabudowanych najdziwaczniejszymi krużgankami, balkonami i werandami połączonymi drewnianymi, skrzypiącymi schodami. Mieszało się tu wszystko. To tu Benia Krzyk zdobywał sławę, wykonując pierwsze zadania odeskiego bandyty Froima Gracza, zanim został królem Mołdawanki, a potem całej Odessy…

Przedstawienie wyreżyserował Jan Szurmiej – reżyser kultowego „Skrzypka na dachu”, a muzykę stworzył Hadrian Filip Tabęcki – kompozytor m. in. „Rock Opery Krzyżacy” i opery „Dzień Świra”.

REŻYSERIA, LIBRETTO I INSCENIZACJA: Jan Szurmiej

KIEROWNICTWO MUZYCZNE, KOMPOZYCJE I ARANŻACJE: Hadrian Filip Tabęcki

PIOSENKI I ICH TŁUMACZENIA: Wojciech Młynarski, Aleksander Rozenbaum, Andrzej Zaorski, Roman Kołakowski, Andrzej Ozga, Jan Szurmiej

CHOREOGRAFIA: Iliana Alvarado, Jan Szurmiej

STEP: Małgorzata Majewska, Paulina Lombarowicz

SCENOGRAFIA: Wojciech Jankowiak

KOSTIUMY: Marta Hubka

PRZYGOTOWANIE WOKALNE: Teresa Wrońska

KOREPETYTOR WOKALNY: Michał Salamon

ASYSTENT REŻYSERA: Agnieszka Kamińska, Henryk Rajfer

PLAKAT: Andrzej Pągowski

OBSADA: Zespół Teatru Żydowskiego

Prapremiera: 9 czerwca 2012 r.

Bilety:60-70 zł

„OBERŻA POD ZŁOTYM ROGIEM”

21, 22, 23 września

Zapraszamy Państwa na bal na Gnojnej, wyjątkową okazję do wysłuchania szlagierów : „U cioci na imieninach”, „Czy tutaj mieszka panna Agnieszka?”, „Umówiłem się z nią na dziewiątą”, „Ta mała piła dziś”. To wszystko przeplatane skeczami w stylu kabaretu „Qui Pro Quo”. Na scenie będzie można zobaczyć również „Zośkę wariatkę” pióra Juliana Tuwima.

Umówcie się z nami – nie na dziewiątą , ale na godzinę rozpoczęcia spektaklu…

Scenariusz: Szymon Szurmiej, Ryszard Marek Groński

Reżyseria: Szymon Szurmiej

Scenografia: Ewa Łaniecka

Kostiumy: Marta Grudzińska

Kierownictwo muzyczne: Teresa Wrońska

Aranżacja: Michał Lamża

Choreografia: Tadeusz Wiśniewski

Asystent reżysera: Ewa Greś

Obsada: Zespół Teatru Żydowskiego

Premiera: 29 kwietnia 2011

Czas trwania:1h 30 min

Ilość przerw:1

Język spektaklu: polski

Bilety: 50-60 zł

SPEKTAKL DYPLOMOWY JOANNY GRABOWIECKIEJ „AKACJE I CYNAMON. MONTAŻE”

25, 26 września

Zapraszamy na godzinę 19:00 na małą scenę teatru na spektakl na podstawie korespondencji i prozy Brunona Schulza, Zofii Nałkowskiej, Debory Vogel, Józefiny Szelińskiej, Romany Halpern, Anny Płockier oraz książki „Regiony wielkiej herezji” Jerzego Ficowskiego.

W twórczości Brunona Schulza kobiety pełnią rolę fetysza. W życiu jednak artysta traktował je z najwyższą powagą. Były dla Schulza partnerkami dialogu na temat sztuki, inspirowały go, a wreszcie dawały mu wsparcie psychiczne. Tragiczne dzieje Historii sprawiły, że większość z nich podzieliła jego los ginąc podczas II wojny światowej, a te, które przeżyły nigdy nie pogodziły się z jego nieobecnością płacąc za to cenę samotności i wyobcowania. Cudem ocalała z wojennej pożogi korespondencja, osobiste relacje oraz fragmenty twórczości Schulza, dają szansę, by na ich podstawie zrekonstruować biografie i sylwetki kobiet wybitnych: utalentowanych, odważnych, wrażliwych, a które z racji przedwczesnej śmierci lub świadomego wyboru zostały skazane na zapomnienie. Poznając je, mamy szansę zbliżyć się do fenomenu, jakim był autor „Sklepów cynamonowych”, człowiek skomplikowany, pełen sprzeczności, po mistrzowsku żonglujący słowem i emocją.
Spektakl „Akacje i cynamon. Montaże” można określić jako „kadysz”, formę modlitwy nad symbolicznym grobem Schulza, który do dziś pozostaje nieznany.

Bilety: 30 zł
W 2012 r. przypada 120. rocznica urodzin Brunona Schulza i 70. rocznica jego tragicznej śmierci w listopadzie 1942 r. Senat ogłosił listopad 2012 r. Miesiącem Brunona Schulza.

„SKRZYPEK NA DACHU”

28, 29, 30 września

Światowej sławy musical Skrzypek na dachu swoją warstwą muzyczną jak i tematem zawierającym humanistyczne przesłanie przemawia do publiczności na całym świecie.

Za kanwę libretta posłużyła powieść Szołema Alejchema Dzieje Tewjego Mleczarza .

Akcja rozgrywa się w 1905 r. w Anatewce, małym miasteczku na terenie Rosji carskiej, gdzie obok siebie żyją dwie społeczności – żydowska i rosyjska, które starają się nie wchodzić sobie w drogę. Historyczne tło akcji nawiązuje do rodzącego się komunizmu, rewolucji 1905 roku, a w finale do masowej emigracji ludności żydowskiej.

Tytułowy Tewje jest ubogim mleczarzem, obarczonym pięcioma córkami, które chce wydać za mąż. One jednak nie zgadzają się z propozycjami swatki i szukają związków opartych na miłości. Tewje raz po raz staje przed wyborem, co jest ważniejsze: życie zgodnie z tradycją czy szczęście córek. Tymczasem do Anatewki dociera wiadomość o konieczności opuszczenia przez wszystkich Żydów miasteczka.

Reżyseria i choreografia: Jan Szurmiej
Scenografia: Wojciech Jankowiak
Kostiumy: Marta Hubka
Kierownictwo muzyczne: Teresa Wrońska , Sławomir Lebiedziński
Przygotowanie wokalne: Małgorzata Hauschild

Obsada: Zespół Teatru Żydowskiego

Czas trwania: 3h 20min (z przerwą)

Bilety: 70-80 zł

ROSZ HA SZANA DLA DZIECI

19 września

Rosz-ha-Szana to żydowski Nowy Rok, trwające dwa dni Święto, które dla kultury judaistycznej ma wyjątkowe znaczenie. Dotyczy nie tylko samego narodu żydowskiego, ale całej ludzkości. Według tradycji, jest rocznicą stworzenia świata oraz dniem odnowienia więzi z Bogiem.

Rosz ha-Szana dla dzieci, to godzinne zajęcia, podczas których pokazujemy najmłodszym to, co w żydowskiej tradycji najpiękniejsze. Chcemy przybliżyć obchody Święta Nowego Roku przez zabawy plastyczne, muzyczne i teatralne. Podczas spotkania dzieci poznają podstawowe zwroty w języku jidysz, wysłuchają barwnych opowieści o stworzeniu świata oraz wspólnie będą śpiewać. Wystawią również krótkie przestawienie teatralne. Spotkanie przeznaczone dla dzieci od 5. do 10. roku życia Orientacyjny czas trwania – 60 minut. W czasie zajęć zapewniamy słodycze, napoje, przybory plastyczne oraz opiekę.

Oficjalna strona Teatru Żydowskiego:

http://www.teatr-zydowski.art.pl/

 Fanpage na Facebooku:

http://www.facebook.com/TeatrZydowskiimEsteryRacheliiIdyKaminskich

Teatr Żydowski

Plac Grzybowski 12/16
00-104 Warszawa

PR

Daniella Rabbani jest izraelsko-amerykańską aktorką i piosenkarką, od urodzenia mieszka w Nowym Jorku. Ukończyła Tisch of the Arts na Uniwersytecie Nowojorskim. Jej nauczycielem był Zalmen Mlotek, z którym często występowała. Współpracowała z National Yiddish Theatre Folksbiene, gdzie zagrała Elke w spektaklu „Tam Gimpel”, a w 2010 r. występowała w produkcji „Hershele Ostropolyer”. Występowała także z Vermont Shakespeare Company i na Edinburgh Fringe Festival. Uczy nastolatków biorących udział w zajęciach w Stella Adler Studio of Acting w Nowym Jorku. Mimo młodego wieku Daniella Rabbani występowała już na czterech kontynentach, grając w różnych językach. Była wokalistką zespołu Litvakus, z którym wykonywała ludowe pieśni jidysz.

Zalmen Mlotek jest światowej sławy autorytetem w muzyce jidysz i teatralnej oraz wybitną postacią w teatrze żydowskim i świecie estradowym. Występował w Paryżu, Amsterdamie, Berlinie, Tel Awiwie i innych europejskich i izraelskich miastach oraz w Ameryce Północnej. Elitarne wykształcenie muzyczne Mlotka, między innymi w Julliard Shool of Music, the New England Conservatory of Music, Tanglewood Music Center, Manhattan School of Music czy Mannes School of Music, jego talent oraz pasja ożywiły świat muzyki oraz teatru jidysz. Jego mentorami i nauczycielami byli wybitni muzycy: Leonard Bernstein, Zubin Metha oraz James Levine. Mlotek prowadzi klasy mistrzowskie z muzyki, folkloru oraz teatru jidysz na wielu prestiżowych uniwersytetach w USA. Pełni również funkcję dyrektora artystycznego w Narodowym Teatrze Żydowskim Folksbiene – jedynym teatrze jidysz w USA. Udało mu się przenieść muzykę klezmerską na deski Broadwayu i off-Broadwayu – był współtwórcą, reżyserem muzycznym i dyrygentem między innymi „Those Were The Days”, pierwszego dwujęzycznego musicalu, który otrzymał nagrodę teatralną Drama Desk Award i był nominowany do dwóch nagród Tony.

26.08. godz. 14.00, cena: 40-50 zł, Duża scena Teatru Żydowskiego

Bilety na wszystkie spektakle do zakupienia w kasie Teatru Żydowskiego (tel. 22 8505656) i na stronie eventim.pl. Dokładny program i aktualne informacje dostępne są na stronie: www.festiwalsingera.pl. Fanpage Festiwalu Singera na Facebooku: www.facebook.com/FestiwalSingera.

Teatr Żydowski

Plac Grzybowski

12/16 00-104 Warszawa

PR

w reżyserii Pawła Passiniego

premiera: 28.08. godz. 21.00

28.08. godz. 21.00, cena: 40-50 zł, Duża scena Teatru Żydowskiego w Warszawie

„Kukła. Księga Blasku“ to spektakl inspirowany pracami Tadeusza Kantora i tekstami kabalistycznymi. Przywoływana w tytule i obecna w scenariuszu Księga Blasku (Sefer ha-Zohar) to jeden z najważniejszych tekstów żydowskiego mistycyzmu, który w europejskiej recepcji postrzegany jest głównie przez pryzmat kabały. Ten niezwykle piękny tekst to ujęta w przypowieści lekcja czytania świata. Z perspektywy mistyka świat to przestrzeń, w której Bóg komunikuje się z człowiekiem. Otaczający nas ludzie i przedmioty, spotykające nas zdarzenia, zarówno te globalne, jak i najbardziej prywatne i intymne – wszystkie one są przestrzenią bosko-ludzkiej rozmowy. Wibrujący świat kukieł, golemów i manekinów skonfrontowany będzie ze światem widzianym oczyma kabalistów.

Z kosmosu sztuki Kantora wyłania się zjawisko śmierci, a właściwie sfera śmierci – jak to nazywa sam artysta – i jej nieoczekiwane sąsiedztwo, jakim jest dzieciństwo. To ostatnie rozumiane nie tylko jako czas historyczny, element przeszłości, ale przede wszystkim jako kondycja ludzka – afirmatywny i naiwny stosunek do świata, obcowanie z wyobrażonym na równi z rzeczywistym, swobodną i nieograniczoną kreacją, a także incydenty wymykania się jej tworów spod kontroli; radość i strach, euforia i rozpacz – wszystkie przelotne i niepohamowane.

Oczywiście najtrudniejszym wyzwaniem dla człowieka religijnego jest pogodzenie przekonania o celowości dziejów świata i spotykających nas zdarzeń wobec dotykających nas tragedii. Dostrzeżenie w cierpieniu boskiego przekazu jest często ponad ludzkie siły; w takich momentach człowiek wymawia posłuszeństwo, próbuje podważyć absolut. To także najistotniejszy moment dla teatru, w którym chcemy oglądać człowieka właśnie w chwili próby, stąd obecność w scenariuszu najważniejszego tekstu w tradycji judeo-chrześcijańskiej, który dotyka tego tematu, czyli Księgi Hioba. Spośród tekstów określanych przez wyznawców jako „natchnione” jest to jeden z najbardziej teatralnych, zrozumiały w pełni dopiero przez pryzmat sceny, na której postaci oprócz prezentowanych racji muszą ukazać twarz, przyoblec się w ludzką skórę.

Jak zawsze na wschodzie – obok patosu pojawić się musi śmiech, a natchnieniu towarzyszyć musi pieśń. Dlatego do udziału w spektaklu zaproszeni zostali aktorzy, reprezentujący najróżniejsze teatralne kompetencje, których łączy i wyróżnia doświadczenie udziału w teatralnych przedsięwzięciach, próbujących mierzyć się z tematem transcendencji i podróży ku granicom ludzkiej kondycji m.in. Marek Oleksy, wieloletni solista Wrocławskiego Teatru Pantomimy, legendarnego zespołu Henryka Tomaszewskiego, jednego z najważniejszych zjawisk teatru fizycznego na świecie oraz Elżbieta Rojek – wieloletnia aktorka Teatru Gardzienice. Całości dopełni wykonywana na żywo muzyka i obecne stale w pracy neTTheatre projekcje wideo. Spektakl powstał w kooprodukcji neTTheatre – Teatr w Sieci Powiązań (Lublin) i Fabryki Sztuki w Łodzi.

scenariusz i reżyseria: Paweł Passini

muzyka: Łukasz Wójcik, Paweł Passini

projekcje: Maria Porzyc

scenografia: Zuzanna Srebrna

kostiumy: El Bruzda

światło: Grzegorz Polak

dźwięk: Tomasz Kraśkiewicz

występują: Justyna Antoniak, Igor Aronov, Elżbieta Rojek, Katarzyna Tadeusz, Iga Załęczna, Adam Biedrzycki, Tomasz Leszczyński, Marek Oleksy, Paweł Passini, Łukasz Wójcik, Maciej Wyczański, Borys Wysocki

bilety: 40-50 zł

Bilety na wszystkie spektakle do zakupienia w kasie Teatru Żydowskiego (tel. 22 8505656) i na stronie Eventim.pl. Dokładny program i aktualne informacje dostępne są na stronie: www.festiwalsingera.pl. Fanpage Festiwalu Singera na Facebooku: www.facebook.com/FestiwalSingera.

Jeśli uznać, że w gatunku błatnej pieśni nie jest najważniejszy jej autentyczny związek ze światem kryminalnym (powstanie lub funkcjonowanie w tym środowisku), ale przedstawiona w niej określona wizja świata, ta większość superhitów spełnia ten warunek. Opowieść narratora – wokalisty to zawsze relacja ze świata błatnych oglądanego od wewnątrz. Niekiedy przyjmuje ona formę ballady (narrator opisuje wydarzenia, w których bezpośrednio nie uczestniczył), najczęściej jednak owa historia opowiedziana jest w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Granica pomiędzy bohaterem opowieści, narratorem i wreszcie wykonawcą zaciera się; niski, zachrypnięty głos i śpiew na pograniczu krzyku, jakim posługuje się większość solistów (którzy najczęściej po prostu „śpiewają Wysockim”), wzmacnia wrażenie autentyczności. Dla gatunku błatnej pieśni istotne jest przede wszystkim odzwierciedlenie podziału świata na „swój” (przestępczy, więzienny) i wrogi wobec niego świat „legalnego” społeczeństwa oraz pełne utożsamienie się z porządkiem tego pierwszego. I zgodnie z tym porządkiem bohaterowie błatnych hitów mają „tatuaż na piersi”, „czekają na listy, na przesyłki z wolności”, piją czyfirok, „zostawiają za drutem swoje złote lata” i marzą: „wszystko to kiedyś minie, dobiegną wyroki, […] nacisnę dzwonek i otworzy mi mama, jak przed siedmiu laty…”. Ale – stosownie do zakorzenionej w subkulturze więziennej idei życia jako drogi, wędrówki (jednym z żargonowych określeń przestępcy jest bradiaga, (włóczęga) w przestrzeni i w cyklicznie nawracającym czasie – tułaczka błatnego bohatera, „samotnego pielgrzyma”, nie kończy się nigdy.
Specjaliści zajmujący się błatną pieśnią (a rosyjska etnografia zainteresowała się pieśniami katorgi na początku XX wieku) jako jedno z jej wielu źródeł wskazują pieśni ludowe zwane pricztanija, lamenty. Jak się wydaje, ta właśnie poetyka – pieśni o silnym ładunku emocjonalnym, które mają za zadanie wzbudzić współczucie dla „nieszczęsnych” – jest bardzo bliska współczesnym twórcom błatnej piosenki. Niektóre utwory opisują co prawda uroki bandyckiego życia („wino, kwiaty, strugi szampana, złodziejski taniec pod księżycem”), ale zdecydowana większość koncentruje się na tradycyjnych tematach lirycznej błatnej pieśni: tragicznym losie, samotności i śmierci głównego bohatera (zazwyczaj w wyniku zdrady przez donosiciela, niewiernego przyjaciela lub kochankę). Kontrast pomiędzy posępnym wokalem i treścią błatnych piosenek a dyskotekową, estradową aranżacją, w której są wykonywane, może być prawdziwym szokiem dla nieprzygotowanego czy przyzwyczajonego do innej estetyki słuchacza.

Samo zaistnienie błatnej pieśni w przestrzeni masowej muzyki popularnej jest zaskakujące dla polskiego odbiorcy. W Polsce utwory tego gatunku – ballady podwórzowe, piosenki ulicy i przedmieść, szemrane kawałki folkloru miejskiego – chyba zawsze pozostawały na uboczu obiegowej kultury muzycznej (a tym bardziej przemysłu fonograficznego). Stylizacje folkloru warszawskiego i lwowskiego w repertuarze międzywojennych kabaretów i rewii, wiele lat później Szwagierkolaska z nowymi aranżacjami piosenek Stanisława Grzesiuka i wielki przebój, jakim była Celina Kazika – to chyba jedyne na polskim gruncie przykłady mariażu błatnego stylu z gustami masowej publiczności. Poczucie, że symbioza gatunków na taką skalę nie jest czymś zwyczajnym, nie wynika z jakichś oporów natury estetycznej czy etycznej. Jest po prostu czymś niezwykłym, że błatna poetyka, związana przecież z bardzo hermetyczną, bardzo ostro przeciwstawiającą się „oficjalnej” rzeczywistości subkulturą przestępczo – więzienną, tak łatwo znajduje sobie miejsce w sferze masowej rozrywki.

Kiedy w latach 60. w Związku Radzieckim pieśni błatne i stylizowane na błatne znalazły się w repertuarze poetów-bardów (m . in. Włodzimierza Wysockiego i Aleksandra Galicza), o porozumieniu pomiędzy ich wykonawcami i słuchaczami decydował fakt, że nadawały się one znakomicie do opisu radzieckiej rzeczywistości. Utwory opiewające wolność jako najwyższą wartość i wyrażające wrogość wobec władzy i oficjalnego porządku posługiwały się kodem czytelnym dla wielu zwykłych obywateli (zresztą rozpowszechnianie nagrań błatnych pieśni było karalne). W państwie, w którym do łagrów trafiały całe narody i grupy społeczne, więzienie musiało stać się jednym z ważniejszych zbiorowych doświadczeń. Popularny tatuaż więzienny przedstawiający sylwetkę ZSRR opasaną kolczastym drutem – obraz kraju jako jednej wielkiej zony – nabierał w tych warunkach szczególnej wymowy.

W tym samym okresie wewnątrz samych łagrów miała miejsce bardzo istotna zmiana, na którą zwracają uwagę rosyjscy kryminolodzy . Właśnie wtedy subkultura więzienna – system nakazów i norm ukształtowany na bazie subkultury przestępczej, którego reguły przedtem ograniczały się wyłącznie do samych błatnych – objęła ogół więźniów i zaczęła regulować całość życia więziennego. W ten sposób w świat błatnej subkultury, jej norm, języka, zachowań, wciągnięte zostały masy niekryminalistów, którzy wśród więźniów łagrów stanowili zdecydowaną większość. Przyswojenie elementów tej kultury przez zwykłych więźniów i stały przepływ mas ludzkich pomiędzy łagrami a „normalnym” społeczeństwem wpływały na zmniejszenie dystansu pomiędzy błatnym i „legalnym” światem.

Gdzieś tutaj tkwią zapewne źródła dzisiejszego błatnego popu i oswojenia błatnej subkultury, która staje się elementem codziennego życia. Dzisiejsza błatna pieśń przejmuje przede wszystkim pewną wizję świata. Oczywiście sięga również po słownictwo z żargonu przestępczego, lecz nie w takim stopniu, by tekst przestał być czytelny dla przeciętnego odbiorcy (większość tych utworów jest zrozumiała dla każdego, który zarówno o potocznej ruszczyźnie, jak i o żargonie bandyckim ma pojęcie przeciętne). Nie jest raczej popularna w miejscach, o których opowiada – w rosyjskich więzieniach śpiewa się podobno bardzo rzadko.

Odessa jest miejscem gdzie Blatnyje piesni powstawały . Wiele z tych utworów napisanych jest żargonem odeskim. Teksty są często mierne pod względem literackim nieznanych autorów,ale nie o kunszt artystyczny tu chodzi tylko o prostą opowieść o uczuciach, miłości honorze,zdradzie, zaprawione bardzo często knajackim poczuciem humoru. Muzyka jest najczęściej anonimowa w której pobrzmiewają dźwięki muzyki żydowskiej, rosyjskich romansów, rumuńsko – besarabskich rytmów, turecko – kaukaskich brzmień, czy nostalgiczność kozackich pieśni ludowych Ciekawostką może być fakt że od tego repertuaru zaczynał W. Wysocki. Cała jego późniejsza twórczość jest właśnie w „błatnym” stylu.

O czym może opowiadać błatna pieśń we współczesnej Rosji, w czasach przestępczości zorganizowanej, przenikającej do struktur władzy, elit politycznych i gospodarczych? W przeciwieństwie do twórców hip hopu (z którymi błatną pieśń łączą pewne podobieństwa – „gangsterski” rodowód i kontestowanie oficjalnego porządku), wykonawcy błatnych przebojów chyba nie czują się powołani do komentowania otaczającego ich świata. Albo też czują się zniechęceni…

Przez cały wiek XX subkultura kryminalna grała w życiu kulturalnym Rosji ważną, choć nieoficjalną rolę – a jej kulminacją są właśnie złodziejskie, „błatnyje” pieśni, śpiewane przez, dla i o kryminalistach z więzień, łagrów i spelunek sowieckiej i postsowieckiej Rosji.

Najsłynniejsi przedstawiciele gatunku to Leonid Utiosow z lat 20. i 30. ubiegłego wieku, Arkadij Siewiernyj i wielki Włodzimierz Wysocki w latach 60. i 70., a także Aleksander Rozenbaum, Tatiana Kabanowna i wielu innch. Ostatnio zespoły Leningrad, VulgarGrad z polskim aktorem jako frontmanem, czy La-Minor wchłonęły ten styl i liryczną treść (więzienie, mama, picie i złodziejstwo) kojarząc je ze współczesnym brzmieniem akustycznego punku i ska.

Jan Szurmiej

„Ach! Odessa – Mama…” w reżyserii Jana Szurmieja

Prapremiera: 9 czerwca 2012 r., godz. 19.00

spektakl: 10 czerwca, godz. 18.00

Teatr Żydowski w Warszawie

Odessa była taka, jak Łódź. Ziemia obiecana dla wszystkich, którzy chcieli szybko się wzbogacić. Dla kupców eksportujących ukraińską pszenicę oraz dla handlarzy i przemytników korzystających z odeskiej strefy wolnocłowej. A także dla złodziei i bandytów, okradających przedstawicieli obu tych grup społecznych.

To był właśnie świat Beni Krzyka – legendarnego bandyty, króla żydowskich złodziei. Świat małych, najwyżej trzypiętrowych domów, podwórek zabudowanych najdziwaczniejszymi krużgankami, balkonami i werandami połączonymi drewnianymi, skrzypiącymi schodami. Mieszało się tu wszystko. To tu Benia Krzyk zdobywał sławę, wykonując pierwsze zadania odeskiego bandyty Froima Gracza, zanim został królem Mołdawanki, a potem całej Odessy…

Dźwięki muzyki żydowskiej, rosyjskich romansów, rumuńsko-besarabskich rytmów, turecko-kaukaskich brzmień, czy nostalgiczność kozackich pieśni ludowych tworzą oprawę dla odesskiego półświatka.

REŻYSERIA, LIBRETTO I INSCENIZACJA: Jan Szurmiej

KIEROWNICTWO MUZYCZNE, KOMPOZYCJE I ARANŻACJE: Hadrian Filip Tabęcki

PIOSENKI I ICH TŁUMACZENIA: Wojciech Młynarski, Aleksander Rozenbaum, Andrzej Zaorski, Roman Kołakowski, Andrzej Ozga, Jan Szurmiej

CHOREOGRAFIA: Iliana Alvarado, Jan Szurmiej

SCENOGRAFIA: Wojciech Jankowiak

KOSTIUMY: Marta Hubka

PRZYGOTOWANIE WOKALNE: Teresa Wrońska

KOREPETYTOR WOKALNY: Michał Salamon

ASYSTENT REŻYSERA: Agnieszka Kamińska, Henryk Rajfer

OBSADA: Zespół Teatru Żydowskiego – Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Ewa Greś, Mariola Kuźnik, Małgorzata Majewska, Sylwia Najah, Katarzyna Post, Joanna Przybyłowska, Joanna Rzączyńska, Izabella Rzeszowska, Monika Soszka, Barbara Szeliga, Paulina Lombarowicz, Alina Świdowska, Małgorzata Trybalska, Ewa Tucholska-Jaszczak, Ernestyna Winnicka, Roksana Vikaluk, Piotr Chomik, Marcin Błaszak, Waldemar Gawlik, Genady Iskhakov, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Piotr Sierecki, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Wojciech Wiliński, Maciej Winkler, Piotr Wiszniowski, Grzegorz Kulikowski, Ryszard Kluge, Jan Szurmiej, Michał Świdowski (statysta).

Spektakle: 9 i 10 czerwca 2012 r.

Bilety: 40-60 zł – rezerwacja biletów pod numerem (22) 850 64 50, (22) 850 56 56 i online http://www.teatr-zydowski.art.pl/

Biografie twórców musicalu:

JAN SZURMIEJ – reżyser i autor libretta „Ach! Odessa – Mama…”

Reżyser, aktor. Od wielu lat współpracuje z teatrami w całej Polsce, jako reżyser, inscenizator i choreograf. Ma w dorobku ponad 80 realizacji reżyserskich. Współpracował z wieloma teatrami, m.in.: Teatrem Polskim we Wrocławiu, Teatrem Rampa na Targówku, Teatrem im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, Teatrem im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. Jako aktor teatralny przez wiele lat związany był z Teatrem Żydowskim. Zagrał w wielu filmach i serialach. Otrzymał wiele nagród i odznaczeń, m.in.: Złoty Krzyż Zasługi za osiągnięcia w dziedzinie kultury, Grand-Prix na festiwalu w Moguncji za reżyserię, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za zasługi w dziedzinie kultury. W Teatrze Żydowskim wyreżyserował musical SKRZYPEK NA DACHU oraz spektakl STRASZNA GOSPODA.

HADRIAN TABĘCKI – kompozytor i kierownik muzyczny „Ach! Odessa – Mama…”

Kompozytor, pianista, aranżer, producent muzyczny, reżyser i scenarzysta.

Kompozytor muzyki do przedstawień i filmów, autor wielu piosenek i songów. Wieloletni kierownik muzyczny Konkursu Interpretacji Piosenki Aktorskiej na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Jako pianista współtworzy zespół Kameleon i Tangata Quintet. Nagrywa dla rozgłośni radiowych i telewizyjnych. W Teatrze Żydowskim był kierownikiem muzycznym i autorem muzyki do spektaklu STRASZNA GOSPODA.

Oficjalna strona Teatru Żydowskiego:

http://www.teatr-zydowski.art.pl/

Fanpage na Facebooku:

http://www.facebook.com/TeatrZydowskiimEsteryRacheliiIdyKaminskich

Teatr Żydowski

Plac Grzybowski 12/16
00-104 Warszawa