„Miłość potrafi człowieka zgubić, zranić… ale nienawiść jest sto razy bardziej okrutna.”

Uczucia to silne zjawisko, ale strach to coś, czego nie da się w żaden sposób ustrzec. Towarzyszy nam zawsze wtedy, kiedy jest najmniej potrzebny. „Manipulacja” odkrywa coś, czego prawdopodobnie jeszcze nie doświadczyłeś, albo nie chcesz się przed sobą przyznać, że dałeś się zmanipulować zwykłemu lękowi, który powinien być pod twoją kontrolą. Ludzki umysł potrafi wiele znieść, ale i wykreować. Dlaczego by nie spróbować zawalczyć i uwolnić się od czegoś, co niszczy ci życie od samego początku. Ciągle się czegoś boimy, nie zawsze mamy odwagę stawić temu czoła. Ale jesteśmy w stanie. Część nas czuje mobilizację do walki, ale druga część… jest silniejsza. Pozwól, by bohaterowie „Manipulacji” zabrali cię w świat, którego nie znasz, ale chciałbyś poznać. Pokierują cię drogą, którą prawdopodobnie na początku będziesz bał się iść, ale nauczą cię jak poradzić sobie ze strachem.

„-Wszystko się da. Rozumiesz?”.

Strach ma wielkie oczy, nie daj sobą manipulować jak bezbronne dziecko, jesteś w stanie zrobić coś więcej. Wszystko, czego teraz potrzebujesz, to słowa wypływające z tej powieści, dające ukojenie, motywację i siłę. Cała magia jest w najprostszych i najmniejszych rzeczach, trzeba tylko umieć to znaleźć.

 „- Czego potrzebujesz? […] – Ofiary.”

 

Jeśli kiedykolwiek bałeś się czegoś tak mocno, że nie mogłeś oddychać, z pewnością utożsamisz się z bohaterami. April i Tyler zostali rzuceni na głęboką wodę, a ich wewnętrzne lęki stały się rzeczywistością. Kto wygra tą walkę – ludzie czy potwory?

Strach ma wielkie oczy, nie daj się zmanipulować.

Horror to gatunek literacki nie darzony zbytnim uznaniem wśród krytyków. Ów gatunek uznawany jest zwykle za tanią rozrywkę, w którym chodzi głównie o to aby zgodnie z potrzebą niedojrzałego emocjonalnie czytelnika nastraszyć go trochę. Myślę że to trochę przesadne wnioskowanie i horrory jako rodzaj powieści czy opowiadań służą oczywiście rozrywce ale temu w zasadzie służy cała beletrystyka. Powiedzieć też można że i wśród horrorów są dzieła mniej i bardziej ambitne. To właśnie rzuca mi się w oczy w przypadku „Horroru z piekła rodem”. Jest to niewątpliwie pozycja niebanalna i nietypowa dla konstrukcji horroru. Ta książka ma po prostu ma pewne ambicje metafizyczne i duchowe co wynika z jej tematu głównego. Opowiada ona bowiem o kontaktach ludzi – czarowników z piekłem, demonami a nawet samym szatanem, księciem ciemności. „Horror z piekła rodem” to historia nawet nieco romantyczna bo dwoje głównych bohaterów to dojrzały mężczyzna, mistrz czarnej magii i młoda dziewczyna, jego uczennica. Między nimi to właśnie wytwarza się związek nie tylko jaki łączy mistrza i ucznia ale także taki, który łączy kobietę i mężczyznę. Mistrz o imieniu Artur to postać dosyć posępna, stroniąca od ludzi a jego uczennica to Małgorzata, dziewczyna po bolesnym rozstaniu i nosząca zadrę w sercu z tego powodu. W książce mamy do czynienia ze strasznymi scenami wywoływania demonów z piekła, w których oboje bohaterów uczestniczy. Małgorzata jest przerażona tym co widzi i czego doświadcza ale nie wycofuje się z obranego celu zostania czarownicą i następczynią Artura. Ten fakt sprawia wyraźną satysfakcję Arturowi. W taki sposób mogłem tutaj zasygnalizować treść powieści a reszta już w samej książce.