„Pani Mirela nie mogła wyjść z podziwu, ta kobieta myślała zupełnie jak ona. Dobierała wprawdzie eleganckie słowa i jej wypowiedź była zawsze wielowątkowa, ale ogólny sens był bliski jej własnemu przeświadczeniu. Ponownie poczuła to niewidzialne, metafizyczne porozumienie dusz. Zaczęła się zastanawiać, czy istnieje „życie przed życiem”, jeśli tak, to one musiały być wcześniej bliźniaczkami albo embrionami z tej samej próbówki. Z satysfakcją kiwnęła potakująco głową w stronę byłej wykładowczyni matematyki. Pani Anastazja odwzajemniła się ciepłym, promiennym spojrzeniem niebieskich oczu.”
Joanna Stańda z wykształcenia prawnik, po ukończeniu studiów zamieszkała we Wrocławiu. Aktualnie pracuje w administracji publicznej.
Uczestniczy w konkursach literackich. Dwukrotnie zdobyła pierwszą nagrodę, wielokrotnie nagrodzona wyróżnieniem. Dotychczas opublikowała dwa zbiory opowiadań: Podszepty pychy oraz Dzieci Jonasza. Powieść Bankiet wysuszonych kasztanów jest jej debiutem.
]]>
„Dzieci Jonasza” Joanny Stańdy to zbiór nowel o samotności, smutku, bólu, o ludzkich wadach i słabościach, lękach i poczuciu winy. Są też jednocześnie wyznaniem wiary w to, że wszystko, co dzieje się w naszym życiu ma sens i jeśli nie będziemy się buntować przeciwko losowi lecz z rozwagą, mądrością oraz pokorą zechcemy przyjąć to, co nam zsyła, wszystko powinno potoczyć się pomyślnie.
Głównymi bohaterami są dzieci w odmiennym wieku, mieszkające w różnych krajach. Jednak problemy, z jakimi się borykają są podobne. Przedstawiają losy dzieci osamotnionych, niekiedy wyrwanych ze swoich rodzinnych korzeni, bądź dotkniętych przez los wskutek choroby. Autorka próbuje pokazać, co może czuć dziecko, które zbyt wcześnie zmaga się z problemami, z którymi niełatwo żyć nawet dorosłym. To głęboko poruszające historie o poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi.
Opowiadania charakteryzuje niepowtarzalny nastrój i przenikliwość. Skłaniają do przemyśleń i stawiania pytań, na które trudno znaleźć odpowiedź. „Dzieci Jonasza” dostarczają wielu wzruszeń i poczucia wiary w to, że w końcu wszystko zacznie układać się lepiej.
]]>
„Opowieści z pogranicza światów” to zbiór opowiadań autorstwa Joanny Piłatowicz. Autorka – obecnie mieszkanka Niemiec – jest osobą ciekawą świata, która swoje pasje i zainteresowania realizuje w pracy tancerki, nauczycielki, choreografki czy redaktorki artykułów w polskiej gazecie „Twoje Miasto” wydawanej w Niemczech. Jej liczne zainteresowania i poszukiwanie odpowiedz na różne pytania, skłoniły ją do tego, by przelać je na papier w postać opowiadań, w których realność przeplata się z fantastyką. Niesamowite wydarzenia zawarte w opowieściach są metaforą ziemskich problemów i tego, z czym borykamy się tak naprawdę na co dzień. W postaci Ciężarówki odnajdujemy osobę uzależnioną, która stara walczyć się z nałogiem, ale potrzebuje ku temu specjalistycznej pomocy. Kolejne opowiadanie, „Anioły”, podzielone na dwie części wiąże się z pytaniami filozoficzno-egzystencjalnymi, na które nie każdy musi szukać odpowiedzi, ale bohaterowie: dwóch aspirantów na aniołów oraz Cecylia, są niejako przymuszeni radzić sobie z zastaną, jak i tą bardziej tajemniczą rzeczywistością. „Irenka” to opowieść o dziewczynie chorej na depresję. Jakie są metody jej leczenia? Co o swojej chorobie sądzi sama bohaterka? A może to wszyscy wokół są chorzy, a ci, którzy „odstają”, tak naprawdę widzą wszystko wyraźniej? Odpowiedzi na te pytania szukajcie w „Opowieściach z pogranicza”.
]]>