Historia jest świadkiem czasów, światłem prawdy, życiem pamięci, nauczycielką życia.

Zrozumienie przeszłości pozwoli odnieść się do teraźniejszości. Wiedziałam, że aby zrozumieć obecną sytuację w Islamskiej Republice Iranu, muszę poznać historię kraju.

Zobacz gdzie kupić

Iran, czyli dawne Państwo Perskie, pochodzi od perskiego słowa „eran”, które oznacza uzdolnionego instalatora. To drugie co do wielkości państwo Bliskiego Wschodu, a pod względem wielkości – 18. na świecie. To kraj paradoksu i kontradycji. Większość utożsamia Iran z gorącymi klimatami, pustynią oraz religią islamską. Znajdują się tutaj jednak wysokie góry pokryte śniegiem, kolorowa fauna i flora, a jednym z popularnych sportów jest snowboarding.

W starożytności Iran znany był jako potężne Perskie Imperium. Terytorium Persji zmieniało się przez stulecia wraz z najazdami Mongołów, Turków i między innymi Arabów. Persja słynęła z silnych przywódców i potężnego wojska, dlatego zachowywała własną tożsamość narodową. Z biegiem lat państwo perskie przekształciło się w odrębną regionalną jednostkę polityczną i kulturową, którą uznać należy za mocarstwo światowe.

Współczesna historia Iranu rozpoczęła się od powstania nacjonalistycznego przeciwko Shah w 1905 roku, przyznania kontyngentu ograniczonego w 1906 roku i odkrycia ropy naftowej w 1908 roku. W 1921 roku irański oficer perskiej brygady, Reza Khan, przejął kontrolę nad rządem i niecałe cztery lata później ogłosił siebie Shah i przyjął imię Reza Shah Pahlavi. Przez następne 16 lat wyznaczał nową linię dynastii Pahlawich.

W czasie panowania Pahlavi rozpoczęła się modernizacja i sekularyzacja polityki, a rząd przywrócił władzę nad prowincjami. We wrześniu 1941 roku po okupacji Zjednoczonego Królestwa przez Związek Radziecki, Reza Shah został zmuszony do abdykacji. Następnie rządy objął jego syn Mohammed Reza Pahlavi, który rządził do 1979 roku.

Być kobietą w Iranie – rozmowa z Karoliną Kozioł

http://www.psychoskok.pl/aktualnosci/byc-kobieta-iranie-rozmowa-karolina-koziol

To właśnie Iran stał się głównym ogniwem zasilającym sojuszników Związku Radzieckiego. Po wojnie wojsko radzieckie stacjonujące w północno-zachodnim Iranie nie tylko odmówiło wycofania się, ale poparło również rewolty, które zapoczątkowały krótkotrwałe prorodzinne reżimy separatystyczne w północnych regionach Azerbejdżanu i Kurdystanu. Reżimy te dobiegły końca w 1946 roku po wybuchu rewolucji w Azerbejdżanie, a presja ONZ oraz polityka USA spowodowały wycofanie się wojsk radzieckich. W 1951 roku premier Mohammad Mossadem zmusił parlament do nacjonalizacji brytyjskiego przemysłu naftowego. Rządy Mossad Ewa zmusiły Shaha do opuszczenia Iranu. Jednak nie na długo. Shah powrócił triumfalnie do kraju, gdyż jego zwolennicy przeprowadzili zamach stanu przeciwko rządom Mossadeka w sierpniu 1953 roku, a sam Mossadu został aresztowany.

Zobacz gdzie kupić

[buybox-widget category=”book” ean=”9788381191500″]

W czerwcu rusza kampania informacyjna na temat Programu Pomocy w Dobrowolnym Powrocie i Reintegracji. Program jest skierowany do migrantów, którzy z różnych względów nie mogą zostać w Polsce i pragną powrócić do swojego kraju. Międzynarodowa Organizacja do Spraw Migracji (IOM), wyspecjalizowana agenda międzyrządowa, zorganizuje cudzoziemcowi podróż powrotną oraz udzieli mu wsparcia reintegracyjnego po przybyciu na miejsce.

Program Pomocy w Dobrowolnym Powrocie i Reintegracji jest prowadzony przez IOM w Polsce od kilku lat. Anna Rostocka, dyrektor biura IOM w Warszawie, przyznaje: „Z naszych doświadczeń wynika, że część migrantów, decydujących się na powrót do swojego kraju, ma problemy z samodzielną organizacją podróży, najczęściej z przyczyn materialnych. Osoby te często nie wiedzą, że mogą w tej sytuacji uzyskać pomoc, ani nie wiedzą, gdzie jej szukać. Poprzez ogólnopolską kampanię chcemy dotrzeć z informacją o Programie do jak największej liczby osób, które mogą jej potrzebować”.

W ramach Programu migranci otrzymują od IOM kompleksową pomoc w wypełnieniu wszelkich formalności związanych z wyjazdem oraz w organizacji i sfinansowaniu samej podróży. Mogą też liczyć na wsparcie reintegracyjne, umożliwiające m.in. zaspokojenie podstawowych potrzeb w pierwszym okresie po powrocie. Osobom potrzebującym specjalnego traktowania – np. samotnym rodzicom, kobietom w ciąży, osobom chorym lub niepełnosprawnym – zostaje ono zapewnione. Szczególną opieką otaczane są dzieci przebywające w Polsce bez opieki osoby dorosłej oraz ofiary handlu ludźmi.

Osoby zainteresowane tego rodzaju wsparciem mogą być w bardzo różnej sytuacji. Często jednak obawiają się kontaktów z instytucjami i urzędami . „Sąsiedzi i przyjaciele, osoby mające bezpośredni kontakt z migrantami z tej grupy, są znacznie lepszym źródłem informacji, bo cieszą się ich zaufaniem. Dlatego chcielibyśmy, aby do nich również trafiły informacje o naszych działaniach.” – dodaje Anna Rostocka. Z tego powodu kampania informacyjna zostanie skierowana także do szerokiej opinii publicznej.

Kampania informacyjna oraz sam Program Pomocy w Dobrowolnym Powrocie i Reintegracji jest współfinansowany z Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów.

Więcej szczegółów na temat Programu można uzyskać na stronie internetowej warszawskiego biura Międzynarodowej Organizacji do Spraw Migracji (www.iom.pl) oraz pod numerem telefonu:
(22) 538 91 03.