Gramatura to jednostka gęstości papieru
Często sądzi się, że określenie „gramatura” dotyczy ciężaru, masy papieru. W rzeczywistości nie chodzi jednak o ciężar, ale o jego gęstość. Jest to jednak gęstość rozumiana specyficzne, obliczana nie jako stosunek masy do objętości, ale jako stosunek masy do powierzchni. W przypadku gramatury papieru, zależność ten podajemy w gramach na metr kwadratowy (g/m²). Niekiedy spotyka się także określanie gramatury papieru w cm/m²: jest to sposób rzadziej stosowany, ale zgodny z normą ISO 534:2011.
Z określeniem „gramatura” spotykamy się najczęściej w odniesieniu do papieru oraz innych wyrobów papierniczych, takich jak bibuły czy kartony. Mierzy się w ten sposób jednak także inne materiały produkowane w arkuszach (ewentualnie we wstęgach), w tym tkaniny i wyroby włókiennicze. Niekiedy (zwłaszcza w odniesieniu do żywności) gramatura oznaczać może po prostu wagę produktu.
Gramatura w klasyfikacji wyrobów papierniczych
Gramatura to jednostka klasyfikacji wyrobów papierniczych, stosowana powszechnie w przemyśle celulozowo-papierniczym i przez każdy profesjonalny sklep papierniczy. To właśnie gramatura odróżnia formalnie bibułę, papier czy karton.
Przybliżona tradycyjna klasyfikacja wyrobów papierniczych w oparciu o gramaturę przedstawia się następująco:
- bibuła (bibułka): do 28 g/m²
- papier (w ścisłym sensie): od 28 do 160 g/m²
- karton: od 160 do 315 g/m²
- tektura: powyżej 315 g/m²
Dokładne przedziały wartości podawane są jednak rozmaicie przez różne źródła, są też zmienne w zależności od regionu produkcji i okresu historycznego. Dlatego też podjęto starania o normalizację gramatury wyrobów papierowych, która obowiązywałaby na całym świecie. Międzynarodowa skala gramatury papieru opiera się na matematycznym szeregu liczb normalnych, który jest ciągiem o postaci: 31,5 – 35,5 – 40 – 45 – 50 – 56 – 63 – 71 – 80 – 90 – 100 – 112 – 125 – 140 – 160 g/m². Wadą klasyfikacji międzynarodowej wyrobów papierniczych jest to, że odchodzi ona od tradycyjnej nomenklatury papierniczej, nie ma w niej terminów takich jak „bibułka” czy „karton”, do których silnie przyzwyczaili się odbiorcy przemysłowi i klienci sklepów papierniczych.
Warto zwrócić uwagę, że gramaturę określa się inaczej w krajach anglosaskich, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych. Gramatura wyrażana jest tam w funtach na ryzę papieru. Określenia tego nie stosuje się zazwyczaj w odniesieniu do tradycyjnych wyrobów papierniczych Dalekiego Wschodu, np. japońskich papierów czerpanych.
Znaczenie gramatury papieru
Od gramatury papieru zależą jego wartości użytkowe, przede wszystkim sztywność. Pośrednio gramatura określa także objętość właściwą papieru, nie dotyczy to jednak wszystkich jego rodzajów. Nie znaczy to oczywiście, że wysoka gramatura zawsze jest zaletą, zależy to od przeznaczenia użytkowego wyrobu. W wielu przypadkach (zwłaszcza w odniesieniu do bibuły) ceniona jest właśnie niska gramatura.
Wobec papierniczych wyrobów opakowaniowych, takich jak karton, gramatura jest jednym z głównych wskaźników wytrzymałości opakowania. W przypadku papieru opakowaniowego, a także okładkowego i stosowanego w folderach i niektórych drukach reklamowych można jednak osiągnąć pożądaną sztywność materiału w inny sposób, niż przez odpowiednią gramaturę. Służy temu laminowanie i lakierowanie papieru.
Gramatura jest szczególnie istotną wartością w przypadku papierów drukarskich. Wysokość gramatury wpływa bowiem na możliwości produkcyjne, na wielkość powierzchni produktów papierowych. Przemysł papierniczy dąży więc do maksymalnego ograniczania gramatury papieru.
]]>
Opakowanie krok po kroku
Pudełka ozdobne mają szerokie spektrum zastosowań. Jeżeli wykona się je samemu, satysfakcja i duma z posiadania takiej rzeczy jest podwójna. Można je zaadaptować nawet jako miejsce do przechowywania zdjęć. Wykonanie takiego pudełka dekoracyjnego krok po kroku jest bardzo proste.
Poznaj – Big Bagi: rewolucja w opakowaniach – od ogrodu po budowę
1. Dobierz odpowiedni karton. Do domowego użytku tektura nie musi być aż tak bardzo gruba. Wystarczy dwu-warstwowa. Wtedy należy narysować odpowiedni kontur opakowania. Wyciąć cały szkielet z tektury i skleić ze sobą wszystkie ścianki. Konieczne jest także wykonanie wieczka, na podobnych zasadach co całe pudełko. Jeżeli wykonanie takiego pudełka nie jest możliwe, wystarczy udać się do sklepu papierniczego i kupić zwykłe kartonowe pudełko. Takie można dowolnie modyfikować.
2. Oprawianie pudełka. Do tego można przygotować kolorową folię – na czasie jest ta w odcieniach metalicznych. Bardzo efektowanie będzie wyglądała na półce. Oprawić można zarówno wieczko, jak i boki kartonowego opakowania. Na papierze należy zakreślić odpowiednią długość i szerokość pasków wieczka oraz pasków rogowych na ścianki. Następnie wyciąć i nakleić w docelowe miejsce.
3. Malowanie. Wnętrze kartonu nie musi być szare. Można je dowolnie pomalować. Najlepiej będzie zrobić to w jednolitym kolorze. Po aplikacji farby należy poczekać, aż wyschnie.
4. Napis. Najlepiej naszkicować go na początku ołówkiem. Wtedy ewentualne błędy będzie można zetrzeć gumką i od nowa napisać. Gotowe wzory dostępne są w Internecie. Wystarczy przenieść je na opakowanie kartonu lub umiejętnie przekalkować. Można także wyciąć litery i odrysować je na samym pudełku. Również cały napis można wydrukować i nakleić bezpośrednio na pudełko.
5. Ozdabiane pudełka. Ma to duży związek z jego docelowym przeznaczeniem. Pudełko na zdjęcia można ozdobić rysunkami i napisami związanymi z tą dziedziną. Kartonowe opakowania dekoracyjne do pokoju dziecinnego mogą być ozdobione balonikami, zwierzątkami lub samochodzikami. Krok po kroku można stworzyć małe dzieło sztuki.
Sprawdź więcej o pudełkach w firmie packhelp.com.
]]>W ciągu ostatniego roku w Polsce na jaw wyszło kilka afer związanych z produkcją żywności. Do produkcji wędlin użyta została sól drogowa, głośno było też o sprawie z podrobionym suszem jajecznym. Polscy producenci starają się oszczędzać, ale to konsument na tym cierpi: nie tylko
portfelem, ale także zdrowiem. Tłumaczy to wzrost liczby inspekcji, mających na celu sprawdzenie żywności będącej w sprzedaży.
Inspektorzy z inspekcji handlowej często znajdują uchybienia specjalnie ukrywane przez producentów żywności. W niektórych przypadkach okazuje się, że desery czekoladowe nie zawierają w sobie nawet grama czekolady, a do pasztetów drobiowych zawierający, jak podaje etykieta, „tylko” mięso pochodzące z obróbki drobiu dodawane są tłuszcze zwierzęce.
Soki w kartonach sprzedawane jako „100% sok z wyciśniętych owoców” są często połączeniem cukru, wody, barwników i konserwantów. Nie mają także zbyt dużych wartości odżywczych i dlatego najlepszym wyborem dla konsumenta są soki jednodniowe, niepasteryzowane i bogate w witaminy.
Sytuacja na rynku przetworów mięsnych
„Sytuacja na rynku przetworów mięsnych jest bardzo trudna ze względu na mocno drożejące surowce. Producenci szukając oszczędności czasem stosują do produkcji tańsze surowce, jednak zawsze powinni o tym poinformować konsumentów na opakowaniach jak również, jeśli tego wymagają przepisy dostosować nazwę produktu do zmienionej receptury” – komentuje Jolanta Skowrońska, product manager pasztetu Leppszy.
Na przykład do pasztetów drobiowych, które producenci określają jako wyprodukowane tylko przy użyciu mięsa pozyskanego w wyniku obróbki drobiu, często dodawane są tłuszcze wieprzowe. Robione jest to w celu zmniejszenia kosztów produkcji. Są jednak na rynku firmy mające w swojej ofercie pasztety drobiowe, które faktycznie zawierają w 100% drób, bez dodatku tłuszczów wieprzowych, np. produkowany przez firmę Mispol pasztet Leppszy.
Konserwanty i ich wpływ na zdrowie
Konserwanty, które stosowane są w przemyśle spożywczym skutecznie chronią walory smakowe i zapachowe produktu przed zepsuciem. Dzięki obecności tych związków chemicznych żywność staje się bardziej odporna na działanie drobnoustrojów, które odpowiadają za jej przedwczesne psucie się. Ale są także i minusy takiej żywności – nadmierne spożywanie produktów w których występują konserwanty może poważnie zaważyć na zdrowiu, a nawet życiu. Dlatego, gdy większość produktów dostępnych na rynku jest wypełniona związkami chemicznymi których działanie nie jest do końca pewne, należy zachować umiar w ich spożyciu i spróbować zastąpić je czymś innym.
Opakowanie jako źródło informacji
Nie należy wierzyć we wszystko, co producent umieścił na wieczku opakowania. Są tam tylko najważniejsze informacje, które mają skłonić konsumenta do kupna. Należy spojrzeć na skład produktu i dopiero na jego podstawie podjąć decyzję o zakupie. Etykieta na opakowaniu zawiera dane dotyczące ewentualnie użytych konserwantów oraz chemii spożywczej, które znajdują się w żywności.
]]>