Chyba w każdym z nas drzemie prześmiewca, a pośmiać się można właściwie ze wszystkiego. Nie zapominając o sobie. Na kilka lat przed emeryturą zostałam bezrobotna. Mój zakład pracy przeniósł się w ramach globalizacji w tańsze rejony świata. Miałam więc okazję korzystać z „pomocy” biura pośrednictwa pracy i uczestniczyć w licznych podnoszących ducha kursach. Jedyny z nich pożytek to pomysł napisania „Kilku małych bezrobotnych”. W trakcie pisania wplątała mi się między nich Agata Christie i w żaden sposób nie potrafiłam się pozbyć tej krwiożerczej istoty. Uparła się, że zostanie i …
Właśnie, że nie powiem. Zaciekawionych zachęcam do przeczytania. Nie tylko o bezrobotnych. Zestaw pt. „Humor, satyra” składa się z wielu zabawnych tekstów.

Humor często mruga do nas w nieoczekiwanych sytuacjach. Wymienię te, które szczególnie utkwiły mi w pamięci. Wydawałoby się, że w cyrku powinien rozśmieszać klaun. Tymczasem mnie rozśmieszyli znudzeni tatusiowie z pociechami na kolanach. Nagle na arenie pojawiła się zgrabna artystka. Oczy tatusiów zalśniły, plecy się wyprostowały. A ja napisałam „Przeklętą karczmę”.
„Pan Fredek” powstał po przeczytaniu psychologicznego dzieła o wpływie rozmiaru biustu na psychikę. Przysięgam, że nie bujam, chociaż nie pamiętam ani autora ani tytułu jego wywodów. Pamiętam jedynie, że świetnie się bawiłam czytając i mam nadzieję, że lektura „Pana Fredka” będzie równie zabawna.
O „Walce płci” nie będę się rozpisywać. Tytuł mówi sam za siebie.
Geneza „Powtórki z Szekspira” sięga dzieciństwie. Uwielbiałam czytać „Czary Prospera”. Karol Lamb streścił w nich dla dzieci wiele spośród sztuk wielkiego Williama.
Reszta zawartych w zbiorze „Humor, satyra” tekstów nie jest wcale milczeniem. Chociaż, oczywiście, można je przeczytać po cichu.

Warszawa od lat inspiruje artystów różnych dziedzin, a nowy cykl „Longplay Warszawa” to spotkanie sztuk i wszelkich warszawskich inspiracji. Aktorzy Klancyka czerpać będą z literatury, piosenek, felietonów i anegdot o Stolicy. Na scenie wspierać ich będą wyjątkowi goście.

„Warszawa w literaturze” (odsłona pierwsza):
Październikowe spektakle „Longplay Warszawa” będą poświęcone związkom stolicy z literaturą. 25 października gościem podczas przedstawienia będzie pisarz Jakub Żulczyk, który specjalnie na to wydarzenie napisze tekst o Warszawie. Odczytany po raz pierwszy podczas spektaklu tekst będzie bazą do improwizowanych przez aktorów Klancyka scen.

Organizator: Stowarzyszenie „Windą w bok”
Projekt współfinansuje m. st. Warszawa.

Bilety: 15 zł (ech, te dotowane projekty)

Miejsce: Klub Komediowy Chłodna, Chłodna 25, Warszawa

Rezerwacja biletów:komedia@chlodna25.pl lub tel. 601610085

Facebook: http://www.facebook.com/KlubKomediowyChlodna

Oficjalna strona:http://www.klubkomediowy.pl/

Repertuar: http://www.klubkomediowy.pl/events/

Więcej o Klancyku: www.klancyk.art.pl oraz facebook.com/klaaancyk

PR
KJ

20.00

WSTĘP WOLNY!

Otwarty wieczór anegdot na Chłodnej. Każdy z uczestników może (choć nie musi) opowiedzieć zgromadzonym niedługą historię, w zamian za co otrzyma darmowego szota. Słuchający zadecydują: ciepłej czy też zmrożonej wódki, a może soku? I tyle… Żadnej sceny, żadnego reflektora, tylko historie, stoliki i my! Impreza odbywa się regularnie od ponad roku i wśród swoich uczestników urosła do miana legendarnej okazji do spotkania, opowiadania i wspólnego spędzania czasu. Trwa ok. 3 godzin. Prowadzi Michał Sufin.  

Miejsce: , Chłodna 25, Warszawa

FB: http://www.facebook.com/KlubKomediowyChlodna

Po czterech latach od premiery one man show „To nie jest kraj dla wielkich ludzi”, Rutkowski znowu schodzi do piwnicy na Chłodnej 25. Tym razem powraca z klasycznym stand-up comedy. „Tańczący z myślami” to stuprocentowy stand-up w najlepszym wydaniu. To jeden dzień z życia Rafała Rutkowskiego, napisany przez Adama Gawędę. Niepoprawny, ostry, szczery, a przede wszystkim szatańsko zabawny.

Rutkowski i Gawęda mówią: „Stworzyliśmy pierwszy polski stand-up oparty na regułach, bez których nie istnieje prawdziwa komunikacja: nasze wypowiedzi są szczere i osobiste, nie musimy udawać i zmyślać, żeby rozbawiać ludzi – samo życie dostarcza dostatecznie dużo tematów i nie musimy ich kolorować. Absurd i ironia doskonale się dzisiaj mają bez pomocy kabaretowych trików. Nasza wypowiedź ma trwać dłużej niż śmiech po niej, dlatego musi być prawdziwa, czyli szczera i osobista. Ludzie bywają zmienni, ale rzeczywistości nie da się zmienić, za to można ją próbować zrozumieć i wtedy robi się naprawdę śmiesznie. Człowiek dowiaduje się, że nie wie co to jest czas, przestrzeń, dlaczego się urodził, co się stanie jak umrze, i że miłość to zmiany chemiczne w mózgu, a zdrowie zależy od polityki. Dlatego Rafał nie przebiera się za idiotę, a Adam nie przebiera w słowach. Nie istnieją dla nas tematy tabu, ale istnieje dobry smak. Dlatego obnażamy wszystkich, a nie tylko niektórych. Rafał jest aktorem, komikiem – po prostu jest śmiesznym facetem z odpowiednią ekspresją, Adam stara się nie robić nic (jak przystało na człowieka współczesnego renesansu) – po prostu myśli, więc woli nie mówić. To tylko puste definicje, a my nie definiujemy świata na nowo, tylko zauważamy rzeczy absolutnie oczywiste. To niby takie proste, ale prawie każdy z tego wyrasta.”

Chcesz wrócić do rzeczywistości, zobacz STAND-UP COMEDY „Tańczący z myślami”. Przyjdź, przekonaj się, wykryj fałsz i pierwszy rzuć kamieniem (kamienie owinięte w stuzłotówki do nabycia przed występem za sto trzydzieści).

Premiera: 13 sierpnia na Chłodnej 25.