Paweł Kulpiński swoją historię snuje wokół życia dwóch braci: starszego Radomira i młodszego Sambora. Pewnego dnia, ludzie Mieszka zabijają ich rodziców i prawdopodobnie najmłodszego brata. Jest to kara za udzielaną przez nich pomoc buntującym się przeciw władzy Mieszka Mazowszanom. Chłopców ratuje wołchw Bogowid i bezpiecznie doprowadza do dziadków z wolnego jeszcze plemienia Dregowiczy. Chłopcy w osadzie dziadków dorastają, stając się świetnymi wojami i szlachetnymi ludźmi. Wkrótce jednak spokój ostatnich wolnych plemion zostanie zagrożony. Od strony wschodniej przez Włodzimierza Rurykowicza, od zachodniej przez Mieszka I. Radomir i Sambor wkroczą na drogę naznaczoną wojną i krwią. Czy będzie to także droga zemsty za morderstwo rodziców?

Powieść Pawła Kulpińskiego, mimo wielu krwawych scen, jest obrazem piękna życia wolnych Słowian, zniszczonego przez wprowadzane mieczem chrześcijaństwo i chciwość władzy sąsiednich państw.

Setki lat temu, bratnie, słowiańskie szczepy tworzyły wspólnotę, którą przyrównać można do wielkiego księstwa. Jednakże w przeciwieństwie do niego, o losie tego związku, nie decydował włodarz, lecz wiece, na które zjeżdżali wysłannicy wszystkich plemion. Dzięki temu, swą wolę mogli wyrazić wszyscy, których dotyczyły podejmowane decyzje. Ponadto owe szczepy, silnie ze sobą współpracowały i pomagały sobie wzajemnie. Wiedziały one bowiem, że tylko takie życie, zapewni im szczęście i dobrobyt.

– Więc czemu już tak nie jest? Gdzie się podziała ta ogromna wspólnota?

– Zniszczyli ją Piasty, Rurykowicze i inne, chciwe rody. Choć winę ponosi również sam lud, który nie był dość czujny i pozwolił im się zniewolić. Zapewne teraz dostrzegają już swą nierozwagę, lecz wieloletnie rządy książąt pozbawiły ich siły i wiary w to, że są w stanie ich obalić i ponownie władać sobą, poprzez sprawiedliwy wiec. Jednakże my, jako ostatnie, wolne plemiona, mamy zamiar dodać im tej siły i rozpalić w nich ogień wiary.

Pytanie, czy im to się uda, byłoby pytaniem czysto retorycznym, ponieważ historia pokazała, że nie, jednak autor nie stawia sprawy tak jednoznacznie:

Przecież ta bitwa jest z góry przegrana!

– Może i tak, lecz śmierci nie należy się lękać – odparł starzec. – Pamiętajcie, że dotyka ona jeno naszego ciała, bowiem duch, którym prawdziwie jesteśmy, jest wieczny i nieśmiertelny. Dziś już nie ma dla nas nadziei, lecz wedle wizji Miłorada, pojawi się ona za tysiąc lat.

– Za tysiąc lat?! Jakże to?! – zdumieli się bardzo.

– Ujrzał on bowiem także, że ci, którzy oddali życie w obronie wolności, odrodzą się za tysiąc lat, aby ową wolność ponownie wywalczyć.

Czy ten czas właśnie nadchodzi?

Z całego serca polecam „Słowiańską krew” Pawła Kulipińskiego.

Po dość zagadkowej śmierci znanego poszukiwacza Komnaty, Pawła Rylskiego, jego żona, Ewa, historyk z zawodu, postanawia na własną rękę wyjaśnić kto stoi za śmiercią jej męża. Z nieznanych bliżej przyczyn policja i prokuratura nie są zainteresowane rozwiązaniem sprawy. W ręce Rylskiej wpada poważna wskazówka, która być może wiedzie do ósmego cudu świata. Traktując poszukiwania Bursztynowej Komnaty z przymrużeniem oka, jako niewinną rozrywkę garstki niepoważnych zapaleńców, Rylska postanawia ruszyć jej śladem, choć nie zdaje sobie sprawy na jakie niebezpieczeństwo siebie wystawia. Zajęta własnymi sprawami nawet nie zauważa, że jej osobą za bardzo interesuje się emerytowany major kontrwywiadu MSW, Mateusz Popiel, mężczyzna po przejściach. Mimo trapiących go nałogów i izolacji od świata zewnętrznego, wpadł na trop afery szpiegowskiej. Jej wyjaśnienie staje się celem jego życia, ale klucz do rozwiązania zagadki trzyma w rękach Rylska.

Wątek kryminalny zgrabnie przeplatający się z wątkiem sensacyjnym, fakty historyczne wrzucone pomiędzy fikcję literacką, ciekawa sceneria, sprytnie uknuta intryga oraz frapujące pytanie – gdzie ukryto Bursztynowa Komnatę – czynią z powieści łakomy kąsek dla pasjonatów tego typu literatury.

Bezrobocie, zatrudnienie

– Co to jest niewolnictwo?

– Czy w Polsce istnieją obecnie formy niewolnictwa?

– Czy potrafisz podać przykłady niewolnictwa w Polsce?

– Dlaczego ponad dwa miliony Polaków wyjechało za granicę?

– Ilu Polaków dorywczo pracuje poza granicami naszego kraju?

– Dlaczego liczba chętnych do wyjazdu za pracą wzrosła aż 2,5-krotnie w stosunku do 2012 roku?

– Ile osób zatrudniają w Polsce WUP i PUP ?

– Dlaczego CBA zatrzymało dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Zielonej Górze?

– Czy statystyki bezrobotnych dotyczą tylko zarejestrowanych?

– Jaka jest faktyczna liczba bezrobotnych w Polsce?

– Dlaczego statystyki nie obejmują bezrobotnych niezarejestrowanych?

– Dlaczego oficjalne statystyki nie uwzględniają 478000 bezrobotnych niezarejestrowanych? (źródło: BAEL – 2013)

– Czy rząd posiada informację o takich danych? (źródło: BAEL – 2013)

– Dlaczego rząd posługuje się niepełnymi danymi statystycznymi?

– Czy nieprawdziwe dane o bezrobociu w Polsce przekazywane są także do Brukseli?

– Czy resort pracy „manipuluje” danymi statystycznymi dotyczącymi faktycznego bezrobocia w Polsce?

– Dlaczego 32% bezrobotnych od pięciu lat nie może znaleźć pracy (źródło: CBOS-m/k 2013)?

– Dlaczego tylko 59% bezrobotnych jest zarejestrowanych w UP (źródło: CBOS-m/k 2013)?

– Dlaczego tylko 11% zarejestrowanych bezrobotnych otrzymuje zasiłki (źródło: CBOS-m/k 2013)?

– Dlaczego aż 71% pozostających bez pracy pozostaje na utrzymaniu najbliższych (źródło: CBOS-m/k 2013)

– 26% bezrobotnych jest „dorywczo” aktywnych zawodowo, dlaczego tym osobom rząd nie chce udzielić pomocy w postaci przysłowiowej „wędki”? (źródło; CBOS-m/k 2013)?

– Czy polscy bezrobotni są mało aktywni, czy jest to wynik pozostawienia ich samych sobie przez rząd?

– Dlaczego 22% bezrobotnych nie szuka już pracy wcale (źródło: CBOS-m/k 2013)?

– Dlaczego tylko 7% bezrobotnych zasługuje na miano „pełnoprawnego bezrobotnego” (źródło: CBOS-m/k 2013)?

– Dlaczego wielu bezrobotnych nigdy nie otrzymało i nie otrzymuje zasiłków dla bezrobotnych?

– Czy wiesz jaką kwotę dotychczas (do czerwca 2013) otrzymała Polska na walkę z bezrobociem?