Właściciele domów jednorodzinnych bardzo często skarżą się na to, że elewacja nieruchomości już po kilku miesiącach zaczyna się robić brudna. Dlatego też szukają oni produktów, które byłyby odporne na zanieczyszczenia. Nie ma jednak farb elewacyjnych, na których nie osiada brud, ale w https://www.bricoman.pl/ są takie, do których się nie przyczepia, co pozwala go łatwo zmyć. Tworzą one powłoki hydrofobowe, które mają właściwości samoczyszczące. W takich przypadkach brud i wilgoć nie wnikają w ścianę, ale osiadają na jej powierzchni. Można je łatwo usunąć wodą. Z reguły są zmywane przez deszcz. Stopień odporności na zabrudzenia takiej farby elewacyjnej zależy od jej składu. Najlepiej radzą sobie z brudem produkty silikonowe, akrylowe i i silikatowe, które są modyfikowane polimerami.
Na opakowaniu farby elewacyjnej praktycznie każdy producent podaje informację, że jest ona paroprzepuszczalna. Wynika to przede wszystkim z oczekiwań klientów, ponieważ wszyscy chcą, aby ich nieruchomość była zdrowa i oddychała. Można wymienić jeszcze jeden powód, dla którego farby elewacyjne muszą być paroprzepuszczalne. Im bardziej szczelna będzie zewnętrzna powłoka, tym łatwiej będzie następować pod nią kondensacja pary wodnej przedostającej się z wnętrza domu na zewnątrz. W skrajnych przypadkach farba może zacząć odchodzić od podłoża, a takie zjawisko często występuje, gdy przed malowaniem podłoże nie zostało odpowiednio zagruntowane.
Temperatura w pomieszczeniu nie powinna być niższa niż 5 stopni Celsjusza. Bezwzględnie należy je ochraniać przed mrozem i bezpośrednim nasłonecznieniem. W innym przypadku farba zmieni swoje właściwości fizyczne. Nie będzie ona miała jednolitej konsystencji, pojawią się grudki i nie będzie się do niczego nadawać. arby nawet po terminie ważności mogą się nadawać do użytku, jeśli były właściwie przechowywane. Bardzo istotne jest to, aby opakowanie było cały czas szczelnie zamknięte, żeby jego zawartość nie wyschła. Może się zdarzyć tak, że w puszce, która stała przez dłuższy czas stała nieruchomo, na wierzchniej warstwie farby pojawi się cienka warstwa, potocznie nazywany kożuch.
]]>
Częstotliwość mycia elewacji uzależniona jest od położenia domu. Jeśli znajduje się on w pobliżu lasu lub ruchliwej drogi, trzeba będzie to robić dość szybko. Znaczenie ma także struktura materiału, z którego zbudowana jest elewacja.
Metodę czyszczenia zawsze dobieraj do rodzaju zabrudzeń. Inaczej bowiem wyczyścisz kurz, a inaczej glony lub plamy na klinkierze.
Zazwyczaj elewacje pokrywa tynk cienkowarstwowy. Może to być kornik lub baranek. Na każdym z nich inaczej osadzają się zabrudzenia.
Jeśli chcesz przywrócić tynkowi dawną świetność, wystarczy, że umyjesz go wodą. Pamiętaj, że tego rodzaju elewacje nie lubią szorowania szczotką, łatwo je wtedy uszkodzić.
Wodą usuniesz brud i luźno związane naloty soli.
Ważne jest, abyś zanim zaczniesz czyścic elewację, wykonał próbę mycia. Tłuste plamy zwykle schodzą ciepłą wodą, jednak zbyt gorąca może uszkodzić strukturę muru. Konsekwencją będą pęknięcia.
Jakich sprzętów najlepiej jest użyć do mycia elewacji? Niezastąpiona okaże się myjka ciśnieniowa. Mniejsze zabrudzenia usuniesz myjką o ciśnieniu 120 barów. Jest to zadanie pracochłonne, więc musisz uzbroić się w cierpliwość. Elewacje najlepiej myć w ten sposób co 2-3 lata.
Jeśli jednak zabrudzenia na Twojej elewacji są silniejsze, jej czyszczenie zleć fachowcom. Dysponują oni sprzętem lepszej jakości, specjalnie przeznaczonym do tego typu prac. Specjaliści dobiorą odpowiednie ciśnienie, dysze i ich odległość od elewacji. Ma to kluczowe znaczenie dla zachowania prawidłowej struktury tynku.
Przyznaj, zielony nalot na elewacji nie jest efektowny. To glony, które zwykle pojawiają się na północnej stronie budynku. Jak się ich pozbyć? Kluczem do sukcesu w walce z glonami jest konsekwencja, regularność i stosowanie odpowiednich preparatów biobójczych.
Pierwszy etap usuwania zielonego nalotu obejmuje mycie elewacji pod ciśnieniem i szczotkowanie. Potem aplikuje się środki glono- i grzybobójcze.
Czystą powierzchnię domu warto zabezpieczyć. Możesz to zrobić, używając farby z dodatkiem biocydów lub bezbarwnego impregnatu. Powłoka ochronna zmniejszy nasiąkliwość powierzchni i jej podatność na wilgoć.
Na elewacjach z cegły klinkierowej często pojawiają się wykwity. To nic innego jak biały nalot. Nie jest on jednak wynikiem zabrudzeń, a struktury muru. Wnikająca w niego wilgoć powoduje pojawienie się zacieków solnych.
Wykwity spróbuj usunąć miękką szczotką, która nie uszkodzi elewacji. Nie myj elewacji na mokro, ponieważ rozpuścisz część wykwitów i trafią one z powrotem do muru. W efekcie biały nalot będzie jeszcze bardziej rozległy niż pierwotny.
Wykwity wyjątkowo oporne na czyszczenie usuniesz, wykorzystując specjalistyczne preparaty przeznaczone do klinkieru. Rozcieńcz je wodą lub użyj w skoncentrowanej postaci.
Elewacje z klasycznych cegieł czyści się na sucho. Popularną metodą jest piaskowanie. Wykorzystuje się tu strumień sprężonego powietrza lub wody z dodatkiem rozdrobnionego materiału ściernego. Może nim być piasek lub inne kruszywo. W wersji ekologicznej stosuje się łupiny orzechów.
Urządzenie wyrzuca drobiny z dużą prędkością. Uderzają one w powierzchnię elewacji, odrywając od niej zabrudzenia.
Inną metodą mycia elewacji jest hydropiaskowanie. Jednak uszkadza ono cegłę w większym stopniu niż piaskowanie. Można je zastosować we wnętrzach loftowych, gdzie efekt „poszarpanej” cegły jest bardzo pożądany.
Jeśli zabrudzenia na Twojej elewacji są dość silne, a Ty nie dysponujesz odpowiednim sprzętem, jej czyszczenie zleć fachowcom. Wybierz znaną firmę o bogatym portfolio, która ma na swoim koncie liczne realizacje.
Sprawdź naszą ofertę na stronie : http://www.elevatio.pl/mycie-elewacji
]]>Klinkier jest tworzywem ceramicznym używanym między innymi do produkcji cegły, płytek czy bruku. Otrzymuje się go w temperaturze ponad 1000°C poprzez wypalanie glin wapienno-magnezowych lub wapienno-żelazistych. Ten proces sprawia, że gotowe wyroby są bardzo wytrzymałe i trwałe. Wszystkie wyroby z tego materiału są odporne na mróz, dzięki czemu są wykorzystywane w miejscach, gdzie inne materiały nie zdałyby egzaminu. Wielu ludzi uważa, że produkty z klinkieru mają bardzo niewielką gamę barw, ale jest to nieprawda. Na kolor materiału ma wpływ skład chemiczny gliny, szczególnie tlenek żelaza. Różnorodne zabarwienie można uzyskać także poprzez zmianę temperatury wypalania oraz dopływu tlenu w czasie tego procesu.

Surowiec ten stosuje się przede wszystkim do wykonywania elewacji budynków z cegieł lub płytek. Oprócz elewacji cegły sprawdzają się w budowie kominów, gdzie odporność na ekstremalne temperatury jest czynnikiem decydującym. Również dobrym pomysłem może być stworzenie ogrodzenia z klinkieru, szczególnie gdy elewacja budynku również jest wykonana z tego surowca. Równie dobrze przy zakładaniu ogrodu sprawdzi się jako element wykończeniowy lub dekoracyjny przy budowie grilla ogrodowego, altany, oczka wodnego, fontanny, schodów czy podłogi na tarasie. Bardzo często wykorzystywany jest do nowoczesnych dekoracji wnętrz w postaci ścian działowych.
Przeczytaj również: Uwolnij moc worków Big-Bag – przewodnik po efektywnym przechowywaniu i transporcie
Płytki klinkierowe podobnie jak cegły również używa się do tworzenia elewacji, chętnie są stosowane także do tworzenia ogrodzeń, parapetów i nawierzchni na tarasach czy balkonach. Służą także wewnątrz budynków, jako okładziny na ścianach. Stanowią nieograniczone możliwości dekoracyjne, które bardzo często są wykorzystywane przez architektów.
Elewacje można wykonywać z cegieł klinkierowych lub płytek. Główne różnice to grubość i waga. Cegły są znacznie cięższe od płytek oraz wiele grubsze. Mają około 65-70 mm grubości, podczas gdy te drugie około 8-20 mm. Natomiast długość i szerokość z reguły są takie same i wynoszą odpowiednio 240 x 115 mm lub 250 x 120 mm.
Wybór cegły lub płytek należy uzależnić głównie od 2 czynników:
Czynność tą najlepiej wykonać na etapie projektowania. Należy podjąć decyzję, z czego ma być wykonana elewacja budynku: cegieł czy płytek. Dodatkowo należy ustalić, jaki ma być kolor oraz struktura materiału. Trzeba się dobrze zastanowić nad tą kwestią, ponieważ w domu możemy mieszkać nawet kilkadziesiąt lat i nie można popełnić błędu z tym wyborem. Odpowiednio dobranym produktem możemy wykończyć nie tylko nowoczesne domy, ale także te nawiązujące do tradycyjnej architektury. Do tych drugich bardziej pasują cegły, czy płytki klinkierowe w ich naturalnym kolorze, natomiast do nowoczesnych lepszym rozwiązaniem wydają się ciemniejsze barwy, które doskonale komponują się z innymi elementami, takimi jak: okna, drzwi, czy ogrodowe donice na kwiaty.
Obecne budownictwo szuka ciekawych i awangardowych rozwiązań, które kuszą swym widokiem, funkcjonalnością oraz jakością. Zdecydowanie do jednych z najbardziej wykorzystywanych materiałów w nowoczesnej, jak i tradycyjnej architekturze są wyroby klinkierowe w postaci płytek, bruków i cegieł. W ofercie producenta Feldhaus znajdziemy produkty do stosowania wewnątrz, jak i na zewnętrznych elewacjach ścian budynków.

Różnorodność formatów, kolorów i wzorów pozwala sprostać nawet najbardziej wymagającym projektom. Klasyczne, tradycyjne rozwiązania doskonale odzwierciedlane są przez płytki cegłopodobne z kolekcji Vascu dostępne na stronie https://www.feldhaus.pl/pl/produkty/4/vascu. Kolekcja ta, to doskonała imitacja struktury odpowiadającej starej cegle. Bogata kolorystyka pozwala tworzyć projekty w pełni nawiązujące do średniowiecznych budynków, jak i wykończenia i dekoracje wnętrz odbiegające od głębokich standardów i tuzinkowych rozwiązań. Połączenie ze szkłem, drewnem czy innym materiałem pozwala tworzyć aranżacje z imitacją starych cegieł w innowacyjnej odsłonie.
Nowoczesne budownictwo bardzo często nawiązuje do tradycji i sprawdzonych rozwiązań. W przypadku wyrobów klinkierowych bardzo dobrze sprawdzają się także długie formaty płytek LDF z proponowanych i najbardziej cenionych kolekcji. Odbiegając od stereotypów i klasycznych rozwiązań, tego typu płytki szybko zwrócą na siebie uwagę.


Ten proces należy wykonać bardzo starannie, ponieważ zależy od niego wygląd naszego całego budynku. Pierwszym krokiem jest odpowiednie przygotowanie podłoża. Musi ono być czyste, gładkie i nośne. Wykonując elewację, należy zabezpieczyć ją przed wilgocią z gruntu poprzez stworzenie izolacji. Następnie nanosimy na podłoże warstwę kleju, przeznaczonego specjalnie do mocowania wyrobów z klinkieru, a na nim układamy cegły lub płytki, zaczynając od naroży, pomiędzy którymi powinny być odstępy około 10 milimetrowe. Należy stosować się do zaleceń producenta. Gdy zaprawa zwiąże, można rozpocząć fugowanie oraz usunięcie pozostałości po niej.
Elewacja klinkierowa to inwestycja na wiele lat. Nie zmienia barwy pod wpływem promieniowania UV, nie pochłania kurzu. Jest odporna na wszelkie warunki atmosferyczne, korozję oraz aktywność różnego rodzaju kwasów. Niestety mogą pojawiać się na niej wykwity. Gdy są one niewielkie, można przetrzeć je wilgotną ścierką lub użyć myjki ciśnieniowej. Bardziej widoczny brud należy wyczyścić przy pomocy twardej szczotki i specjalnego preparatu przeznaczonego do tego celu.
]]>Najczęściej do dociepleń budynków wykorzystywana jak pianka poliuretanowa, która w tym zakresie spisuje się optymalnie. Dzięki takiej piance docieplenie wykonane jest optymalnie, nie ma żadnych szczelin, a efekt utrzymuje się przez długie lata. Fachowcy decydują się również na wykorzystanie wełny mineralnej oraz styropianu, więc jak widać wybór może być dość zróżnicowany. Najważniejsze jest jednak to, aby takie usługi budowlane były wykonane starannie oraz precyzyjnie. Wymienione wyżej materiały mają doskonałe parametry izolacyjne, przewodzą ciepło, dzięki czemu jest ono zatrzymywane w danym budynku, co przydaje się zwłaszcza w budynkach, w których zamieszkują osoby starsze oraz dzieci. Eksperci polecają na docieplenia budynków głównie wełnę mineralną, ponieważ jest to bardzo elastyczny materiał. Można nim uszczelnić różne luki nie obawiając się o to, że wełna z takich miejsc wypadnie, czy też stanie się z nią po pewnym czasie coś niepokojącego.
Wiele osób decyduje się obecnie na ocieplenie całego domu, aby żyć w nim bardziej wygodnie i nie musieć się w zimę obawiać o to, że w domu będzie zimno. Wtedy też fachowcy proponują zainteresowanym osobom dwie metody dociepleń, a więc metodę lekką mokrą oraz metodę lekką suchą. Mokra metoda polega głównie na tym, że styropian lub wełnę mineralną przyczepia się do zewnętrznych ścian budynku, następnie nakłada się na to tynk oraz elewację, a całość prezentuje się naprawdę efektownie. Z kolei metoda sucha opiera się na dodatkowym wykorzystaniu gwoździ, czy też wkrętów, aby poszczególne elementy były lepiej zatwierdzone do ścian zewnętrznych. Oczywiście ostateczna decyzja w tym zakresie będzie należała jedynie do inwestorów, którzy muszą przemyśleć swoje potrzeby. Całkowity koszt dociepleń takich budynków będzie oczywiście dość duży, jednak jest to inwestycja na lata, a domownicy inwestują wtedy w swój komfort, który powinien być dla każdego najważniejszy.
]]>