„Czy my się znamy?” to kolejny tomik poetycki Danuty Pasieki. Poetka ponownie dzieli się swymi przemyśleniami i skłania do głębszych refleksji.

Czytelnicy, którzy mieli przyjemność poznać twórczość Danuty Pasieki, przyznają, że wiersze poetki zawsze skłaniają do głębszych refleksji. Tematyka egzystencjalna oraz wyważona ilość zastosowanych środków stylistycznych sprawia, że każdy natrafi na utwór, w którym odnajdzie cząstkę własnego życia.

 „Czy my się znamy?” to tytuł najnowszego tomiku autorstwa Danuty Pasieki. Poetka jak zawsze uważnie przygląda się otaczającej nas rzeczywistości, dzięki czemu poruszana tematyka wyda nam się niezwykle bliska.

Wymowny tytuł zachęca, by sięgnąć po pozycję i sprawdzić „Czy my się znamy?”. Możemy być pewni, że poruszane kwestie nie będą nam obce, ponieważ Danuta Pasieka z zadumą pochyliła się nad ludzkimi przeżyciami i emocjami, tęsknotą za minionymi bezpowrotnie chwilami oraz nieuchronnością przewrotnego losu.

Podmiot liryczny podkreśla także, jak samotnym można poczuć się w tłumie i zagubionym pośród wszechobecnej technologii, w której traci się namacalny kontakt ze światem.

Ponieważ każdy Czytelnik znajdzie w pozycji wiersz, który odniesie do własnego życia, śmiało możemy przyznać, że: Danuta Pasieka zdołała „zamknąć treść życia w poezji”.

Tomik poezji dostępny w sprzedaży:

http://www.psychoskok.pl/produkt/czy-my-sie-znamy

http://bonito.pl/k-1614625-czy-my-sie-znamy

https://www.nieprzeczytane.pl/Czy-my-sie-znamy,product1018830.html

Poezja od zawsze pozwalała wypowiedzieć wszystko co najważniejsze w kilku celowo dobranych słowach, odpowiednio splątanych zdaniach i nakreślonych znakach interpunkcyjnych. Emocji, odczuć, celnych spostrzeżeń czy głębokich przemyśleń nie trzeba bowiem zaznaczać słowotokiem. W poezji mniej często znaczy więcej, dobitny przekaz zawsze jednak skłania do refleksji, a wtedy resztę dopowiadamy już sami.

„Czas zapominania”  to najnowszy, trzeci tomik poetycki Danuty Pasieki, który pozwoli nam wraz z autorką balansować pomiędzy marzeniami, a poszukiwaniem własnego sposobu postrzegania świata. W końcu każdy z nas spogląda przez własny pryzmat , ale czy oznacza to, że dostrzegamy wszystko?

Bardzo możliwe, że początkowo odbiorca poczuje się zagubiony, skołowany, a może nawet przerażony myślą, że człowiek spełniony jest dopiero po śmierci. Emocjonalny wstrząs, swego rodzaju katharsis pozwoli jednak oczyścić  myśli na tyle, by lekko uniosły się ponad doczesność. Z innej perspektywy czasem widzi się wyraźniej…

Danuta Pasieka z pewnością wierzy, że każdy człowiek uskrzydlony, natchniony wiarą, nadzieją, dobrym słowem, rozumem czy kontaktem z naturą może stać się lepszym człowiekiem. Pora abyśmy uwierzyli sami i przekonali się jak wiele skrywa jeszcze nasze wnętrze.