Kontrakty różnic kursowych są umowami zawieranymi pomiędzy dwiema stronami: sprzedającym kontrakt i kupującym/ wystawcą i nabywcą. Przedmiotem transakcji są głównie akcje I waluty, ale mogą być to także rozmaite towary I surowce takie jak złoto, srebro, ropa, zboża, kakao. W przeciwieństwie jednak do posiadaczy akcji, w przypadku CFD ani kupujący ani sprzedający nie mają praw własności przedmiotu transakcji, mają za to prawo do dywidendy. Jeśli konkretna transakcja CFD zajmuje tzw. długą pozycję na rynku, to wówczas dywidenda jest wypłacana posiadaczom danego kontraktu CFD. Natomiast w przypadku kontraktów o krótkich pozycjach, odpowiednia wartość dywidendy jest odejmowana od bilansu transakcji.

Przejdźmy dalej.
Pod względem strategicznym rynek CFD nie jest ograniczony zasadami, które obowiązują w przypadku krótkotrwałej sprzedaży. Ponadto inwestorzy płacą jedynie tzw. spread, tj. różnicę pomiędzy cenami kupna i sprzedaży zamiast tradycyjnych opłat i prowizji brokerskich. To, że inwestorzy nie muszą ponosić dodatkowych kosztów oraz nie muszą posiadać aktywów bazowych, jest dużym plusem kontraktów na różnice kursowe, ale są dwie strony medalu. Kontrakty CFD mają też bowiem przeciwników, są m. in. zabronione w USA. Uważa się , że jednym z powodów jest duża dźwignia finansowa, która umożliwia szybkie osiągnięcie sporych zysków, ale z drugiej strony wraz z dźwignią finansową wzrasta ryzyko strat.

Co do zalet. Zaletami kontraktów CFD są również: nieograniczona płynność; możliwość kupna i sprzedaży w dowolnym czasie; duży przekrój rynków w tym samym miejscu; duża dźwignia finansowa; opłaty wliczone w spread.
Największym plusem jest dostęp do rynków prawie całego świata.
Jedną z firm zajmujących się kontraktami na różnice kursowe na polskim rynku jest CMC Markets. Firma ta zyskała wielkie poparcie ze strony klienta w Wielkiej Brytanii.

PD

Warto poznać szkolenia z inwestycji – http://www.szkolenia24h.pl/oferty/kat_ekonomiczne/kat2_inwestycje