W przeddzień zorientowania się przez Ewę Bogucką, że zaszła w ciążę, nawiedza ją przedziwny sen, który rozbudza w niej marzenia o szlachetnie urodzonym ojcu i życiu w arystokratycznym świecie, powodując obrzydzenie do PRL-owskiej szarej rzeczywistości i środowiska, w którym przyszło jej egzystować. Kobieta od dzieciństwa boryka się z przeciwnościami losu. Odnosi wrażenie, że przez całe życie towarzyszy jej jakiś niematerialny, nieuchwytny wróg. Na szczęście doświadczenie uczy ją, że istnieje też pewien dobry duch, który wyciąga ją z wszelkich opresji. Nielubiana, żmudna praca, połączona ze studiami zaocznymi, nieudane małżeństwo, nieprzyjemne środowisko – wszystko to w połączeniu z pragnieniem wyrwania się do innego piękniejszego świata doprowadza ją do psychozy. Wytrwale z nią walczy i dąży do zmiany otoczenia, co w końcu się jej udaje. Zdobywa etat w gazecie codziennej. Jednak rozpada się jej małżeństwo. Po rozwodzie poświęca się całkowicie wychowywaniu syna, którego urodzenie stanowi jedyny promień szczęścia w jej ponurym życiu, gdyż lubiana początkowo praca staje się uciążliwa z powodu nacisków partii i cenzury. Spełnienie znajduje Ewa dopiero z chwilą powstania „Solidarności”, podejmując dramatyczną decyzję rezygnacji z zapewniającej dostatnie życie pracy w oficjalnej prasie i przejścia na etat do związku. Przepełnia ją radość, że zdobyła się na ten krok, lecz jest to „droga przez mękę”. Kobieta cierpi teraz z powodu miażdżących pogróżek i szykan bezpieki tudzież przerastających siły trudów, w końcu zostaje internowana w koszmarnym więzieniu. Na szczęście jej dobry duch wynagradza jej wszystkie cierpienia i – co najwspanialsze – przybiera materialną ludzką postać. Mętne wspomnienia z najwcześniejszego dzieciństwa i dziwaczne sny nabierają realnego kształtu.
Powieść stanowi fikcję literacką, jednak część poświęcona „Solidarności” jest całkowicie autentyczna, gdyż oparta jest na przeżyciach autorki. Owa wciągająca historia znalezienia drogi do spełnienia w tym ruchu społecznym przez Ewę Bogucką oraz innych bohaterów powieści przedstawiona jest na barwnym, plastycznie i sugestywnie opisanym tle politycznym, społecznym i obyczajowym tamtych dramatycznych czasów.
]]>
Powieść Między opętaniem a oczarowaniem stanowi ożywczy powiew wyrafinowanego erotyzmu na wydawniczym rynku nasyconym dosadnymi opisami seksu. Pulsuje ona bogactwem oryginalnych, barwnych postaci i ciekawymi opisami zarówno romantycznego uczucia jak i wyuzdanych związków.
Jej główna bohaterka Dorota jest wykształconą, piękną i wrażliwą kobietą, która – żyjąc wspomnieniem młodzieńczej miłości – wobec niemożności odnalezienia obiektu swych wzdychań szuka zapomnienia w licznych przygodach erotycznych.
Arystokrata, architekt Szymon też nie może zapomnieć oczarowania jej postacią. Usiłuje ją odnaleźć przez wiele lat, choć – z powodu splotu niesprzyjających okoliczności – jest to szukanie igły w stogu siana.
Czy romantycznej parze, rozłączonej przez okrutny los, uda się w końcu odnaleźć? – oto, obok innych ciekawych wątków, postaci i poważnych problemów, podstawowe pytanie towarzyszące czytelnikowi tej skomplikowanej opowieści o wielkiej miłości z przeszkodami na drodze do połączenia kochanków.
]]>Po odbyciu kary trzech lat więzienia, za walkę w szeregach AK, w 1948 roku Madej wychodzi na wolność. Na mocy nakazu pracy trafia do szpitala w Kowarach, uroczego miasteczka u podnóża Karkonoszy. Po tragicznych przejściach i stracie najbliższej rodziny liczy, że w tym nowym miejscu, z dala od wspomnień, rozpocznie nowe życie. Jego oczekiwania okazują się płonne.
Od pierwszego dnia pobytu orientuje się, że miasteczko skrywa w sobie jakąś mroczną tajemnicę, o czym świadczą liczne patrole milicji i wojska, zalęknione społeczeństwo, strach przed donosicielami, częste przesłuchania w jednostce KBW w Jeleniej Górze. Przez przypadek wpada na trop jeszcze jednej tajemnicy – dziwnych fotografii wykonanych przez Niemców podczas wojny. Na jednej z nich widnieje niezrozumiały symbol – dwa ogniwa łańcucha, splecione ze sobą, wyryte w betonowej ścianie.
Wędrując tropem miejsc przedstawionych na fotografiach usiłuje rozwiązać tę zagadkę. Ma przeciwko sobie wszechwładnego oficera KBW, porucznika Jenota, grasujący w okolicy Werwolf i bliżej nieokreślonych donosicieli, którzy o każdym jego kroku donoszą gdzie trzeba. Zyskuje jednak i przyjaciela – leśniczego Kujawę, o podobnym życiorysie. Madejowi udaje się także posklejać życie osobiste. Zakochany, odnosi wrażenie, że w końcu i do niego uśmiechnęło się szczęście. Jednak to tylko złudzenie. Madej i jego ukochana znaleźli się w pułapce, z której mogą uwolnić się podejmując bardzo ryzykowną grę. Misternie ułożony plan rozsypuje się jednak jak domek z kart. Muszą na szali położyć własne życie i zaryzykować raz jeszcze. Powieść ukazała się w formie elektronicznej i jako wersja drukowana
Jolanta Maria Kaleta – od urodzenia wrocławianka, z wykształcenia historyk i politolog. Przez szereg lat pracowała we wrocławskich muzeach – Muzeum Sztuki Medalierskiej i Muzeum Historycznym. Uczyła we wrocławskich liceach historii i wiedzy o społeczeństwie. Miłośniczka górskich wędrówek, pieszych i rowerowych. Zauroczona pięknem Sudetów, zwłaszcza Karkonoszy, Gór Sowich, Stołowych i Rudaw Janowickich, zafascynowana rozrzuconymi miedzy nimi miasteczkami z ich bogatą przeszłością. Mężatka, jedyny syn już dorosły, miłośniczka zwierząt, zwłaszcza psów, które zawsze przewijają się przez jej dom.
Na życie jej książkowych bohaterów zasadniczy wpływ mają echa drugiej wojny światowej, jej konsekwencje oraz aktualne wydarzenia polityczne. Jednak nie są one opisywane jako suche fakty. Czytelnik dostrzega je oczyma bohaterów i razem z nimi w nich uczestniczy. Postaci z jej książek to tak zwani zwyczajni ludzie, nie są ani działaczami opozycji, ani członkami aparatu partyjnego. Na skutek różnego rodzaju zbiegów okoliczności zostają wciągnięci w wir sensacyjnych wydarzeń, często zagrażających ich życiu, z którymi muszą poradzić sobie sami. W czasach, w których ich życie umieściła Autorka, to Polska Ludowa, a w niej obywatel nie mógł liczyć na pomoc funkcjonariuszy i strażników prawa. Często to oni właśnie stanowią dla bohaterów powieści największe niebezpieczeństwo. Książkowe wydarzenia zawsze rozgrywają się na Dolnym Śląsku – w którymś z jego uroczych miasteczek lub we Wrocławiu, choć bohaterowie czasami, aby zrealizować postawiony im cel, muszą wyjeżdżać poza granice kraju.
Książki Jolanty Marii Kalety objęte są patronatem portalu TuWrocław
W każdej swojej książce Autorka odwołuje się do bardzo ważnych, autentycznych zdarzeń mających miejsce w przeszłości. Czytelnik w formie sensacyjnej beletrystyki może dowiedzieć się o istnieniu tajemniczego kompleksu Riese w Górach Sowich i tragedii więźniów Gross Rosen, prześledzić historię zrabowania i ukrycia przez Niemców podczas II wojny światowej, cennych dzieł sztuki i prób ich odszukania już po wojnie, nie zawsze zgodnych z prawem, pokosztować smaku niczym nieograniczonej władzy służb specjalnych, poznać realia życia codziennego w PRL-u. A w tle miłość, seks i pieniądze – nieodłączenie związane z ludzkim życiem. Jolanata Maria Kaleta to autorka następujących powieści:
W cieniu olbrzyma – powieść o charakterze sensacyjnym i historycznym. Akcja powieści toczy się zaraz po wojnie na Dolnym Śląsku, w okolicach Gór Sowich. Dostępna w formie książkowej – selkar.pl oraz w formie ebooka.
Kolekcja Hankego – powieść, w której wątek sensacyjny przeplata się z miłosnym. Jest to druga powieść autorki Jolanty Marii Kalety. Dostępna w formie ebooka.
Wrocławska Madonna – Inspiracją do napisania powieści stało się zagadkowe, nagłośnione w 1961 roku, zniknięcie z kaplicy Arcybiskupa Wrocławskiego na Ostrowie Tumskim, cennego obrazu Łukasza Cranacha Młodszego „Madonna Pod Jodłami”, zwanego ‘Wrocławską Madonną’. Powieść dostępna w wersji elektronicznej oraz jako druk – selkar.pl
Operacja Kustosz – powieść sensacyjna, w której Autorka sięgnęła po solidną garść faktów z przeszłości – tej dawnej, z czasów II wojny światowej, jak i tej ostatniej, z 1989 roku, kiedy to w Polsce toczyły się obrady Okrągłego Stołu. Dostępna jako ebook oraz w tradycyjnej formie książkowej – selkar.pl
]]>
Teresa unika erotycznych afer, gdyż czeka na wielką miłość. Wynika to w dużej mierze, choć nie tylko, z jej głębokiej i głęboko skrywanej religijności, która w połączeniu z uwielbieniem polskiego papieża stanowi główną przyczynę jej wstąpienia do „Solidarności”, mimo, że jest osobą łagodną i bojaźliwą. Po zwolnieniu z internowania ucieka przed prześladowaniami polskiej bezpieki do Zachodnich Niemiec, gdzie mieszka jej szkolna przyjaciółka Renata, która wprowadza ją do siatki wywiadowczej określanej przez nią jako „nasze kółko”. Teresa nie zdaje sobie sprawy, z kim ma do czynienia, gdyż niewiele rozumie z tego, co ci ludzie mówią, ponieważ słabo zna niemiecki. Tymczasem dla nich stanowi cenną zdobycz. Pragną wykorzystać jej antykomunistyczną postawę w celach wywiadowczych…
Autorka porusza, przede wszystkim, problem stosunków międzyludzkich: polsko-niemieckich oraz, co ważniejsze, polsko-polskich w okresie PRL-u. Pisze o walce jaką wówczas toczyli ludzie. Z samym sobą i z otaczającą ich przestrzenią. W wymiarze uniwersalnym i jednostkowym, mentalnym i fizycznym. O tym, jak bezduszny może być człowiek i co może zrobić, by osiągnąć upragniony cel.
Wątki autobiograficzne mieszają się tutaj z fikcją. Wyobrażenia, ze wspomnieniami autorki. Pojawiają się elementy znane z poprzednich powieści – postaci, motywy, myśli… Czasem migają nam przed oczami, czasem nie odstępują na krok. Widać, że temat ciąży autorce i musi się z nim rozliczyć. Książka dostępna jako ebook oraz w tradycyjnej formie książkowej na selkar.pl.
]]>
„Zdeptana róża” Stefanii Jagielnickiej-Kamienieckiej to opowieść o młodej, pięknej kobiecie, którą spotyka całe pasmo nieszczęść. Najgorszym z nich jest upatrzenie jej sobie przez PRL-owską bezpiekę na konfidentkę w artystycznym środowisku, co wobec jej oporu sprowadza na nią niewyobrażalne wprost szykany. Jej dramatyczna walka z tą piekielną machiną nie ma na pozór szans powodzenia.Po wojnie zostaje jako dziecko repatriowana z rodzicami z czystego, kolorowego miasteczka na kresach do brudnego, szarego Bytomia na Górnym Śląsku, gdzie jej rodzinę spotyka wrogość ze strony Ślązaków nienawidzących przybyszów. „Nadzieja powrotu na Wschód nie schodziła z ich ust. Jednakże po pewnym czasie ożywienie zamieniło się w ponure milczenie, przerywane narzekaniami matki na ból głowy od tego „smrodu i brudu na Śląsku.” – czytamy w powieści. Od młodych lat Bożence wpajano ideały, które panujący komunizm skutecznie zaczął wykorzeniać. Dziewczyna nie ma łatwego życia, z jednej strony pod wpływem antykomunistycznego nastawienia rodziców a z drugiej pod naciskiem indoktrynacji komunistycznej marzy o innym lepszym życiu. Rozdarta wewnętrznie ucieka w świat książek i zamyka się w sobie. „Nie miałam nikogo, z kim mogłabym o tym porozmawiać, gdyż bałam się w najlepszym przypadku niezrozumienia, a w najgorszym wyśmiania. Powierzyłam swe rozterki grubemu notatnikowi, w którym zaczęłam pisać wiersze.”
Wprawdzie udaje się jej dostać na studia aktorskie w Krakowie, jednak jej marzenia legną w gruzach, niestety nie sprawdza się i musi wrócić do Bytomia. „Myśl o powrocie do Bytomia doprowadzała mnie do rozpaczy. Kraków to był mój cały świat, nie wyobrażałam sobie życia w innym miejscu. Kochałam to miasto” – czytamy w fragmencie książki.
Po powrocie do rodziców kilkakrotnie zmienia pracę, aż w końcu udaje się jej: „Z marnej inwentaryzatorki przekształciłam się w „panią redaktor”. Wspaniale poczułam się w redakcji. Zachwycona byłam nowym środowiskiem. Znalazłam się wśród inteligentnych i kulturalnych ludzi.” Bożenka lubi swoją pracę, gdyż zajmuje się problemami kulturalnymi, co stwarza jej możliwość obracania się w artystycznym środowisku. Gnębi ją jednak nacisk, by została członkiem partii, gdyż jest to niezgodne z jej ideałami, chociaż nie ma nic przeciwko przynależności do niej redakcyjnych koleżanek i kolegów, z którymi nawiązuje serdeczne przyjaźnie. „Fakt członkostwa w partii był dla mnie tak samo mało ważny jak to, że ja nie chciałam do niej należeć. Nie ceniłam sobie aż tak bardzo jak inni korzyści materialnych, z którymi wiązała się przynależność do niej, przyzwyczajona byłam do skromnego życia.” Z tego powodu wielokrotnie odczuwa ucisk i presję w swym partyjnym środowisku, które ze szczególną dezaprobatą odnosi się do jej „religijnej manii”, jak określiła jedna z jej przyjaciółek fakt chodzenia do kościoła. Jest szykanowana na każdym kroku, w szczególności kiedy postanawia urodzić nieślubne dziecko. Najgorsze jednak prześladowania spotykają ją dopiero, gdy bezpieka postanawia zmusić ją do inwigilowania artystycznego środowiska, do czego czuje ona wyjątkową odrazę. Miara jej psychicznej wytrzymałości przepełnia się, gdy ginie w wypadku jej ukochany synek, a następnie jedyny młodszy brat. Ląduje w szpitalu psychiatrycznym, gdzie przeżywa koszmar.
Tytuł książki „Zdeptana róża” nawiązuje do tego, że pod wpływem nacisków i prześladowań szlachetna i piękna bohaterka powieści zostaje zdeptana, stłamszona. „Byłam taka niewinna, taka śliczna z tymi rumianymi policzkami jak świeżo rozkwitła róża. A oni ją zerwali i zdeptali! – tak to sama określa. Chodzi też tu, a może głównie, o mężczyzn, którzy tę niewinną dziewczynę zdeprawowali. Czy uda się jej podnieść i wyrwać z ucisku jaki narzuca system? Czy wyzwoli się z kajdan komunizmu by znowu odetchnąć pełną piersią? Zainteresowanych lekturą książki odsyłam do księgarni, w której już ukazała się ona w formie ebooka oraz w tradycyjnej formie książkowej – selkar.pl ]]>